Aby obliczyć wydobycie dobowe (masę węgla na dobę), trzeba przejść od geometrii urabianej bryły do masy.
1) Objętość urobku na dobę
Przyjmuje się typowy model bryły urabianej w ścianie: jest to prostopadłościan o wymiarach:
- długość ściany: 200,0 m,
- wysokość ściany (miąższość urabiana): 1,4 m,
- postęp dobowy: 3,6 m/d.
Objętość na dobę wynosi więc:
V = 200,0 · 1,4 · 3,6 = 1008 m³/d.
2) Przeliczenie objętości na masę
Gęstość węgla podano jako ρ = 1,3 Mg/m³. Korzystamy z zależności:
m = ρ · V.
Podstawienie:
m = 1,3 Mg/m³ · 1008 m³/d = 1310,4 Mg/d.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 1008,0 Mg/d odpowiada sytuacji, w której policzono wyłącznie objętość (1008 m³/d) i omyłkowo potraktowano ją jak masę, czyli pominięto mnożenie przez gęstość 1,3.
- 1179,4 Mg/d sugeruje błąd rachunkowy w mnożeniu 1008 przez 1,3 lub użycie innej (niepodanej) gęstości, np. zaokrąglonej/omyłkowej.
- 907,2 Mg/d wskazuje na pominięcie jednego z wymiarów (np. użycie 3,24 m/d zamiast 3,6 m/d albo zaniżenie wysokości/długości) lub na nieprawidłowe przeliczenie geometrii bryły.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki na końcu. Jeśli V wyszło w m³/d, a ρ w Mg/m³, to m musi wyjść w Mg/d. Taka kontrola często pozwala wykryć pomyłkę jeszcze przed wyborem odpowiedzi.