Kosztorys inwestorski służy przede wszystkim do oszacowania wartości robót planowanych przez inwestora. Z tego powodu kluczowe są informacje, które pozwalają przejść od zakresu robót do kwoty: ile czego trzeba wykonać oraz po jakiej cenie.
Poprawna odpowiedź "Ilość materiałów, jednostki miary, ceny jednostkowe, całkowity koszt" wskazuje typowy zestaw danych kosztorysowych:
- ilości (wynikające z przedmiaru/obmiaru) – bez nich nie da się obliczyć wartości pozycji,
- jednostki miary (np. m, m2, m3, szt.) – zapewniają jednoznaczność rozliczenia,
- ceny jednostkowe – umożliwiają kalkulację wartości pozycji,
- koszt całkowity – stanowi podsumowanie i punkt odniesienia do budżetu oraz ofert.
Odpowiedź "Nazwa firmy budowlanej, adres budowy, data rozpoczęcia i zakończenia budowy" opisuje raczej elementy formalno-organizacyjne. Mogą wystąpić w dokumentach przetargowych lub w opisie inwestycji, ale same w sobie nie tworzą kalkulacji kosztów.
Odpowiedź "Lista pracowników, ich stawki godzinowe, harmonogram pracy" miesza kosztorys z planowaniem zasobów i harmonogramowaniem. Dane o brygadach i czasie pracy są typowe dla planowania produkcji budowlanej, natomiast kosztorys inwestorski zwykle operuje pozycjami robót i cenami jednostkowymi, a nie listą konkretnych pracowników.
Odpowiedź "Opis technologii budowy, schematy instalacji, plany budynku" odnosi się do dokumentacji projektowej/technicznej. Taka dokumentacja jest podstawą do przedmiaru i kosztorysowania, ale nie zastępuje kosztorysu. Na egzaminie warto pamiętać zasadę: kosztorys odpowiada na pytanie "ile to będzie kosztować", a nie "jak to jest zaprojektowane" lub "kto i kiedy to wykona".
