W sterowniku PLC lampka podłączona do wyjścia Q0.0 świeci wyłącznie wtedy, gdy program w danym cyklu ustawi to wyjście w stan wysoki. O tym decyduje spełnienie warunków logicznych w gałęzi (rungu), która steruje cewką/wyjściem Q0.0.
Jeżeli po pojawieniu się stanu wysokiego na wejściu I0.0 jednocześnie na wejściu I0.1 nie ma sygnału, to z punktu widzenia logiki programu jeden z warunków pozostaje niespełniony (np. styk w szeregu jest "otwarty" albo występuje blokada). W takiej sytuacji PLC nie wysteruje Q0.0, więc lampka pozostanie zgaszona.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym scenariuszu?
- "Zaświeci się z opóźnieniem 5 sekund." Opóźnienie czasowe nie "zastępuje" brakującego warunku logicznego. Timer może odmierzać czas dopiero wtedy, gdy warunek jego uruchomienia jest spełniony. Gdy wejście blokujące pozostaje w stanie niewłaściwym, wyjście nie zostanie załączone ani od razu, ani po czasie.
- "Będzie się świeciła ciągle." Świecenie ciągłe oznaczałoby trwałe utrzymanie Q0.0 w stanie wysokim. Przy niespełnionym warunku (brak sygnału na I0.1) wyjście nie ma podstawy, by przejść w stan wysoki.
- "Będzie świeciła się przez 5 sekund." To odpowiadałoby impulsowi czasowemu (świecenie przez zadany czas). Takie działanie również wymaga spełnienia warunku startu. Jeśli warunek jest zablokowany przez stan I0.1, impuls nie zostanie wyzwolony.
W praktyce, analizując podobne zadania, warto najpierw ustalić: (1) czy wejścia są w szeregu (logiczne AND) lub równolegle (OR), (2) czy któryś styk jest typu NC, oraz (3) czy timer działa na załączenie czy na podtrzymanie. Dopiero potem ocenia się reakcję wyjścia.
