Linia dozorowa w konfiguracji 2EOL/NC (często nazywana też linią parametryczną z dwoma rezystorami) umożliwia rozróżnianie kilku stanów na podstawie rezystancji widzianej przez centralę lub zmierzonej omomierzem jako Rab. Dwa jednakowe rezystory (tu: R1=R2=1,1 kΩ) oraz dwa styki: NC (alarmowy) i TMP (sabotażowy) powodują, że w kolejnych stanach pracy układ przyjmuje różne wartości rezystancji.
W praktyce interpretacja wygląda następująco (ogólnie, niezależnie od producenta):
- Stan normalny: oba styki mają pozycję zgodną z dozorem, a rezystory kształtują rezystancję linii do wartości przewidzianej jako "OK".
- Alarm (naruszenie): zmiana stanu styku NC powoduje przejście rezystancji na inny, przewidziany poziom (różny od normalnego).
- Sabotaż (TMP): otwarcie obudowy lub przerwanie obwodu sabotażowego powoduje przejście na stan przerwy lub inną wartość, którą centrala rozpoznaje jako "tamper".
- Uszkodzenia linii: zwarcie lub przerwa w przewodach skutkuje skrajnymi odczytami (bardzo mała rezystancja lub bardzo duża/"nieskończona").
W zadaniu kluczowe jest porównanie tabeli wyników pomiarów z tym, czego oczekuje się od poprawnie zmontowanej i sprawnej czujki w 2EOL/NC. Jeżeli zmierzone Rab przełącza się dokładnie pomiędzy wartościami przypisanymi stanom: normalnemu, alarmowemu i sabotażowemu (bez anomalii typu brak zmiany, stała przerwa albo stałe zwarcie), wniosek jest jeden: czujka ruchu działa poprawnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Uszkodzony jest styk TMP" byłoby zasadne, gdyby pomiary nie pokazywały przejścia do stanu sabotażu lub dawały stale przerwę/nieprawidłowy poziom przy symulacji TMP.
- "Uszkodzone są styki NC i TMP" wymagałoby dwóch niezależnych nieprawidłowości: braku właściwych przełączeń zarówno dla alarmu, jak i sabotażu.
- "Uszkodzony jest styk NC" pasowałoby wtedy, gdy zmiana stanu czujki (naruszenie) nie powoduje przejścia rezystancji na poziom alarmowy, mimo że tor TMP działa poprawnie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw przypisz każdemu stanowi (normal/alarm/tamper) oczekiwany "typ" odczytu (poziom pośredni vs skrajny), a dopiero potem dopasuj do tabeli. To ogranicza pomyłki wynikające z pamiętania konkretnych liczb z innych wariantów EOL.
