Warunek "nie przylegały do siebie dwa różne metale tworzące mikroogniwo" opisuje klasyczny mechanizm korozji kontaktowej, nazywanej też często korozją galwaniczną. Gdy dwa metale o różnym potencjale elektrochemicznym stykają się ze sobą i w szczelinie pojawi się przewodzące środowisko (najczęściej wilgoć, woda z solami, kondensat), układ zachowuje się jak małe ogniwo. Metal mniej szlachetny staje się anodą i ulega przyspieszonemu roztwarzaniu, a metal bardziej szlachetny jest względnie chroniony.
W praktyce montera izolacji przemysłowych ryzyko to rośnie tam, gdzie izolacja lub okładzina może okresowo zawilgnąć (np. nieszczelności, kondensacja), a jednocześnie stosuje się różne materiały: blachy okładzinowe, nity, wkręty, obejmy, elementy wsporcze. Dlatego często stosuje się separację metali (przekładki, podkładki izolacyjne, odpowiedni dobór łączników) albo dobiera się materiały o kompatybilności korozyjnej.
Odpowiedź "biologiczną" nie pasuje, bo korozja biologiczna jest wiązana z aktywnością mikroorganizmów (biofilm, produkty przemiany materii) i nie wymaga warunku bezpośredniego styku dwóch różnych metali. Odpowiedź "selektywną" dotyczy zjawisk w stopach, gdzie koroduje preferencyjnie jeden składnik (np. odcynkowanie), a nie samego kontaktu dwóch odmiennych metali. Odpowiedź "kawitacyjną" odnosi się do niszczenia powierzchni przez zapadanie się pęcherzyków w szybko płynącej cieczy (erozja kawitacyjna), co jest innym mechanizmem niż mikroogniwo galwaniczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "dwa różne metale", "styk", "ogniwo/mikroogniwo", prawie zawsze chodzi o mechanizm galwaniczny, czyli korozję kontaktową.
