Masaż treningowy jest elementem odnowy i przygotowania w sporcie. Jego dobór powinien wynikać z celu zabiegu (np. przygotowanie do wysiłku, podtrzymanie gotowości, praca po treningu) oraz z specyfiki obciążeń danej dyscypliny.
W podnoszeniu ciężarów ruchy takie jak przysiad, rwanie czy podrzut wymagają bardzo dużej pracy mięśni grzbietu oraz mięśni przykręgosłupowych, które stabilizują kręgosłup i przenoszą obciążenia. Dlatego priorytetem w masażu treningowym jest opracowanie tej okolicy technikami podstawowymi o działaniu rozgrzewającym i przygotowującym: głaskaniem (wstęp, ocena tkanek, usprawnienie przepływu), rozcieraniem (przekrwienie, przygotowanie tkanek głębiej położonych) i ugniataniem (wpływ na napięcie i elastyczność mięśni).
Odpowiedź "głaskania i rozcierania mięśni kończyn górnych" bywa wybierana, bo kojarzy się z pracą rąk, ale pomija kluczowy element techniki dźwigania: stabilny tułów i grzbiet. Odpowiedź "głaskania, rozcierania i oklepywania mięśni kończyn dolnych" wskazuje ważną grupę mięśni, jednak oklepywanie jest techniką silniej pobudzającą i nie zawsze jest "przede wszystkim" wyborem u każdego zawodnika; ponadto pytanie akcentuje priorytet, którym w tej dyscyplinie jest także okolica tułowia. Odpowiedź "głaskania i rozcierania mięśni karku" jest zbyt wąska i sprowadza zabieg do odcinka szyjnego, który może być opracowywany pomocniczo, ale nie stanowi głównego obszaru pracy w masażu treningowym ciężarowca.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw opracuj to, co najbardziej obciążane funkcjonalnie, a dopiero potem dobieraj uzupełniająco pozostałe okolice oraz intensywność technik do celu i stanu tkanek.
