Wysokość budynku w geodezji jest wielkością związaną z długością (odległością w pionie). Standardem zapisu i wymiany danych pomiarowych w Polsce jest układ SI, w którym podstawową jednostką długości jest metr (m). Dlatego najbardziej odpowiednią jednostką wyniku pomiaru wysokości jest "metry".
W praktyce tachimetr może prezentować odczyty z różną rozdzielczością (np. do milimetrów), ale nadal są one zapisywane jako część metra (np. 12,345 m). To ważne, bo spójność jednostek ułatwia:
- tworzenie raportów z pomiarów i obliczeń,
- porównywanie danych z różnych dni i ekip,
- import/eksport danych do oprogramowania geodezyjnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Stopy" – jednostka systemu anglosaskiego, spotykana w krajach używających miar imperialnych. W polskiej dokumentacji geodezyjnej nie jest standardem; jej użycie zwiększa ryzyko pomyłek przeliczeniowych.
- "Cali" – również jednostka imperialna, typowa raczej dla wymiarów technicznych małych elementów (np. średnice rur) w pewnych branżach, ale nie dla podawania wysokości obiektów w geodezji.
- "Jardy" – jednostka imperialna używana m.in. dla odległości w sporcie; nie jest właściwa dla zapisu wyników pomiarów wysokościowych w geodezji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wyniku pomiaru długości/wysokości w polskich realiach zawodowych, domyślnym wyborem jest metr, chyba że w treści wyraźnie podano inny układ jednostek.
