KWALIFIKACJA SPL1 - CZERWIEC 2014

To procentowy udział pola palety (rzutu z góry), który jest zajęty przez dna opakowań w jednej warstwie.

Im wyższe wykorzystanie, tym mniej "pustych miejsc", lepsza efektywność transportu i składowania oraz zwykle większa stabilność jednostki ładunkowej.

W standardach zawodowych omawianych w logistyce magazynowej przyjmuje się dążenie do 100% wykorzystania, przy progu minimalnym 90%.

Oznacza to: układ powinien być możliwie "pełny", a wyniki poniżej 90% traktuje się jako nieefektywne.

Poniżej 90% rośnie marnotrawstwo powierzchni: potrzeba więcej palet dla tej samej ilości towaru, zwiększają się koszty transportu i składowania.

Dodatkowo duże puste pola mogą pogarszać stabilność ładunku, co podnosi ryzyko przesunięć i uszkodzeń podczas manipulacji.

Stosuje się zasadę: suma pól den opakowań ułożonych na palecie podzielona przez pole palety, a następnie wynik mnoży się przez 100%.

W praktyce liczy się rzut z góry jednej warstwy (bez "piętrowania"), bo to on pokazuje puste miejsca i dopasowanie wymiarów.

Najłatwiej uzyskać pełne pokrycie, gdy dno opakowań ma wymiary dobrze dopasowane do wymiarów palety (wielokrotności lub dzielniki).

Wtedy można ułożyć kartony w regularnej "siatce" bez szczelin, co daje wysoką efektywność i powtarzalność układu.

Nie. 100% w tym ujęciu oznacza pełne zajęcie powierzchni palety, a nie przekroczenie jej obrysu.

Wystawanie poza paletę zwykle pogarsza bezpieczeństwo (zaczepianie, uszkodzenia) i może utrudniać składowanie oraz transport, dlatego nie jest celem paletyzacji.

Najczęstsze to: dobór niestandardowych wymiarów opakowań, układanie bez planu warstwy, zostawianie dużych "korytarzy" pustej przestrzeni oraz mieszanie formatów bez kontroli.

W efekcie rośnie liczba palet i koszt operacji magazynowych, a ładunek bywa mniej stabilny.

Trudności pojawiają się, gdy wysyłka zawiera wiele różnych asortymentów i rozmiarów opakowań, a kompletacja jest "mieszana" (różne kartony w jednej warstwie).

Wtedy często dąży się do najlepszego możliwego układu, ale kontroluje się, by nie spaść poniżej progu efektywności.

Lepsze wykorzystanie powierzchni palety zwykle oznacza mniej palet na tę samą liczbę opakowań, czyli mniejszą liczbę jednostek do przewiezienia i obsłużenia.

To wpływa na koszty: załadunek/rozładunek, miejsce w pojeździe, a także zajętość stref magazynowych i regałów.

Ucz się zasad: czym jest jednostka ładunkowa, jak ocenia się wykorzystanie palety oraz jakie są progi uznawane za efektywne.

Warto przećwiczyć proste przykłady układów warstw (bez liczenia mas) i zapamiętać, że celem jest pełne wypełnienie, a duże puste pola oznaczają błąd w paletyzacji.