KWALIFIKACJA MOT5 - STYCZEŃ 2014

W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne złożenie kosztu naprawy z dwóch elementów: kosztu części oraz kosztu robocizny, a dopiero potem naliczenie podatku VAT.

• Krok 1: koszt części. Z tabeli (cennika) należy odczytać cenę jednego łącznika stabilizatora przedniej osi. Ponieważ w treści jest "dwóch łączników", koszt części to cena za sztukę pomnożona przez 2. Najczęstsza pułapka to pomylenie ceny za komplet z ceną za sztukę.
• Krok 2: koszt robocizny. Z tabeli odczytuje się stawkę za roboczogodzinę (RBG) i mnoży przez czas operacji. Podany czas 60 min oznacza 1,0 godziny pracy. Błędem jest liczenie 60 min jako 0,60 godziny lub 60 godzin.
• Krok 3: suma netto. Do siebie dodaje się: (koszt dwóch łączników) + (koszt robocizny). To jest wartość netto usługi/naprawy.
• Krok 4: VAT 23% i kwota brutto. Podatek nalicza się od całej sumy netto (części + robocizna), o ile tabela podaje wartości netto. Otrzymaną kwotę brutto można wyznaczyć jako: netto × 1,23. Typową pomyłką jest doliczenie VAT tylko do części albo tylko do robocizny, albo też doliczenie VAT drugi raz, gdy tabela już zawiera kwoty brutto.

Dlaczego pozostałe propozycje kwot bywają wybierane błędnie? Kwota zaniżona zwykle wynika z pominięcia jednej sztuki łącznika (policzenie tylko jednego), pominięcia robocizny lub naliczenia VAT od niewłaściwej podstawy. Kwota zawyżona najczęściej wynika z podwójnego naliczenia VAT lub potraktowania 60 min jako więcej niż 1 RBG. Na egzaminie warto zawsze zapisać pośrednio: część, robocizna, netto, VAT, brutto — to zmniejsza ryzyko pomyłki.