W układach PLC w języku drabinkowym (LD) warunki w szczeblu nie opisują "mechaniki" przycisku, tylko stan bitu wejścia/wyjścia. Dlatego trzeba odróżnić:
- styk fizyczny NC (rozwierny) – w spoczynku jest zamknięty, po naciśnięciu się otwiera,
- styk NC w programie LD – jest spełniony (przewodzi) wtedy, gdy odpowiadający mu bit ma wartość 0.
Wyłączenie silnika następuje przez wyłączenie stycznika K1, czyli przez skasowanie wyjścia PLC sterującego cewką stycznika (w programie jest to reset %Q0.1). W badanym programie reset jest realizowany w osobnym szczeblu z cewką R, więc trzeba odczytać warunki prowadzące do tego resetu.
Pierwszym warunkiem jest styk %T1.Q (NO), czyli sygnał "gotowości" timera. Timer jest typu TON (opóźnione załączenie): po upływie nastawy 10 s jego wyjście Q przechodzi w stan 1. Zatem bez odczekania 10 s reset nie zadziała.
Drugim warunkiem jest styk %I0.2 narysowany jako NC (przekreślony). Taki styk w LD przewodzi przy I0.2=0. Wejście I0.2 jest podłączone do przycisku S2 typu NC. W spoczynku obwód jest zamknięty, więc wejście ma stan 1. Po wciśnięciu S2 obwód się rozwiera, wejście przechodzi w 0, a wtedy styk NC w programie staje się spełniony.
Dlatego poprawna odpowiedź to "wciśnięcie przycisku S2": dopiero ono daje I0.2=0, co razem z %T1.Q=1 uruchamia reset wyjścia i wyłącza stycznik.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do logiki resetu: "wciśnięcie przycisku S1" dotyczy innego wejścia (typowo START) i nie jest użyte jako warunek w szczeblu resetu; opcje z czujnikiem B1 odnoszą się do wejścia I0.1 i jego rola (w zależności od szczebla) wpływa na uruchomienie timera, ale nie zastępuje warunku I0.2 w samym resecie.
