W dokumentacji stoczniowej podstawą do wyznaczania wymiarów elementu jest rysunek wykonawczy danego detalu. Katalogi i zestawienia materiałowe mogą wspierać dobór asortymentu, ale nie zastępują rysunku, na którym znajdują się wymiary, spoiny, przekroje i uwagi montażowe.
Wzdłużniki (podłużne elementy usztywniające) bardzo często występują symetrycznie po obu burtach jednostki. Z powodów praktycznych nie wykonuje się dwóch osobnych rysunków dla elementów będących lustrzanym odbiciem. Zamiast tego na rysunku dla jednej burty umieszcza się informację, że dla przeciwnej burty obowiązuje odbicie lustrzane. Właśnie dlatego, mimo tytułu rysunku wskazującego "LB", można z niego poprawnie odczytać wymiary dla elementu na prawej burcie, jeśli w nagłówku/uwagach jest wskazanie typu "PB-WG LO".
Odpowiedź "załączonego rysunku dla LB." jest poprawna, bo rysunek zawiera kompletną informację o geometrii i technologii wykonania, a adnotacja o lustrzanym odbiciu rozszerza jego zastosowanie na PB.
Pozostałe propozycje są błędne typowo w praktyce warsztatowej:
- "katalog unifikacyjny." – katalog służy do ujednolicania i doboru rozwiązań lub asortymentu, ale nie jest podstawowym dokumentem do odczytu konkretnych wymiarów detalu.
- "specyfikacji profili do rysunku." – specyfikacja informuje, jakie profile i materiały zastosować, natomiast jakie wymiary ma detal i gdzie są punkty odniesienia montażowego, wynika z rysunku.
- "dodatkowego rysunku poz. 178." – pozycje/numery elementów składowych nie oznaczają automatycznie osobnego rysunku wymiarowego danego wzdłużnika; w typowej dokumentacji wymiarowanie detalu pozostaje na rysunku wykonawczym, a numer pozycji służy identyfikacji części.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj nagłówek i uwagi rysunku (oznaczenia burty, przekroje, "wg …", informacje o odbiciu). To tam znajdują się zapisy, które wyjaśniają, czy rysunek dotyczy tylko jednej strony, czy także elementu symetrycznego.
