Dobór skali planu zagospodarowania powinien zapewnić czytelne przedstawienie elementów, które mają zostać zaprojektowane i zrealizowane. Dla małej architektury krajobrazu (np. ławki, kosze, oświetlenie, obrzeża, nawierzchnie, małe place) potrzebna jest skala pozwalająca pokazać kształt, lokalizację i powiązania przestrzenne w sposób jednoznaczny.
Odpowiedź "1:500" jest właściwa, ponieważ jest to skala "duża" (czyli bardziej szczegółowa), w której:
- łatwiej rozmieścić obiekty małej architektury z zachowaniem wymaganych odległości,
- czytelniej widać przebieg krawędzi nawierzchni, obrzeży i stref funkcjonalnych,
- łatwiej skoordynować projekt z informacjami z podkładu geodezyjnego,
- rysunek pozostaje praktyczny dla wykonawstwa i wytyczenia w terenie.
Skale "1:1000" i "1:2000" zwykle lepiej sprawdzają się przy opracowaniach bardziej ogólnych: kiedy celem jest pokazanie koncepcji dla większego obszaru albo gdy nie ma potrzeby rysowania drobnych detali. Przy małej architekturze mogą powodować "zlewanie się" symboli oraz trudność w precyzyjnym wymiarowaniu i opisie.
Skala "1:5000" jest z reguły zbyt mało szczegółowa dla projektu na działkę 1 ha – pozwala pokazać ogólny układ, ale nie umożliwia czytelnego przedstawienia pojedynczych obiektów małej architektury i detali nawierzchni.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: im więcej detalu wykonawczego i elementów "małych", tym większa skala. Działka 1 ha to nie tylko "powierzchnia", ale też wymagany poziom dokładności rysunku.
