Strop Kleina to klasyczne rozwiązanie stalowo‑ceglane. Jego istotą jest to, że elementem nośnym są stalowe belki (najczęściej dwuteowniki), a przestrzeń pomiędzy nimi wypełnia się elementami ceramicznymi, które współpracują jako wypełnienie/przekrycie przestrzeni między belkami.
Jeżeli na rysunku pokazano płytę ceglaną (czyli wypełnienie wykonane z cegieł ułożonych w sposób tworzący ciągłą, dość masywną płytę między belkami), to jest to typowy obraz stropu Kleina w odmianie ciężkiej. W praktyce nazwa "ciężki" odnosi się do bardziej masywnego wypełnienia i większego udziału materiału ceramicznego w przekroju.
Odpowiedź "Akermana" jest nieprawidłowa, ponieważ strop Ackermana jest kojarzony z rozwiązaniami gęstożebrowymi z pustakami i żebrami, a nie z układem: stalowe belki + płyta ceglana między nimi. Odpowiedź "Kleina typu lekkiego" nie pasuje, gdy zadanie wskazuje na płytę ceglaną jako wypełnienie – w wariancie lekkim stosuje się rozwiązania o mniejszej masie własnej i innym charakterze wypełnienia. Odpowiedź "DZ-3" także jest błędna, bo odnosi się do innego systemu stropowego niż stalowo‑ceglany Kleina.
Wskazówka egzaminacyjna: w rozpoznawaniu stropów najpierw identyfikuj co jest elementem nośnym (belki stalowe, żebra żelbetowe, płyta żelbetowa), a dopiero potem materiał wypełnienia (ceramika, beton, pustaki). To ogranicza mylenie systemów o podobnych materiałach, ale innym ustroju.
