Opis "wyraźnie zaznaczone mięśnie i ścięgna, duża pojemność klatki piersiowej i płuc oraz lekka budowa ciała" dotyczy koni, u których oczekuje się sprawności, szybkości, sprężystości ruchu i dobrej wydolności. Taki zestaw cech jest charakterystyczny dla koni gorącokrwistych, które w hodowli i użytkowaniu wiąże się najczęściej z kierunkiem wierzchowym i sportowym.
Odpowiedź "gorącokrwistych" jest poprawna, ponieważ konie tego typu mają zwykle bardziej suchą (mniej masywną) budowę, lepiej zaznaczone ścięgna oraz budowę sprzyjającą pracy w wyższym tempie. Duża pojemność klatki piersiowej i płuc przekłada się na wydolność tlenową, ważną przy wysiłku dłuższym i intensywniejszym.
Odpowiedź "zimnokrwistych" nie pasuje do opisu: konie zimnokrwiste są zazwyczaj cięższe, bardziej masywne, selekcjonowane do siły pociągowej i pracy, gdzie priorytetem nie jest lekkość i "suchość" kończyn. Ich budowa może być mocna, ale nie jest typowym wzorcem dla cech szybkościowo-sportowych.
Odpowiedź "prymitywnych" jest nieadekwatna, bo typ prymitywny kojarzy się raczej z odpornością, ekonomią utrzymania i przystosowaniem do trudnych warunków środowiska, a nie z maksymalizacją cech sportowych, takich jak wybitna wydolność i lekka sylwetka.
Odpowiedź "pogrubionych" nie jest nazwą uznanego typu koni w standardowym podziale hodowlanym, więc nie odpowiada na pytanie o cechy pożądane u określonego typu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się hasła "lekka budowa", "wyraźne ścięgna" i "wydolność", najczęściej chodzi o konie gorącokrwiste; gdy "masa" i "siła" – o zimnokrwiste; gdy "odporność i prymitywność" – o typ prymitywny.
