Odleżyny (uszkodzenia skóry i tkanek głębiej położonych) powstają najczęściej w wyniku długotrwałego ucisku, a także tarcia i sił ścinających. Osoba stale siedząca na wózku jest szczególnie narażona na przeciążenia w okolicy pośladków oraz kości krzyżowej, zwłaszcza gdy ma ograniczoną możliwość samodzielnego odciążania.
Wyrób przeciwodleżynowy stosowany u użytkownika wózka (np. specjalistyczna poduszka siedziska lub inny element odciążający) jest przeznaczony przede wszystkim do przeciwdziałania rozwojowi odleżyn. Działa poprzez:
- redystrybucję nacisku (zmniejszenie punktowego ucisku na wyniosłości kostne),
- stabilizację warunków kontaktu ciała z siedziskiem (mniej tarcia i "przesuwania" skóry),
- poprawę komfortu i tolerancji dłuższego siedzenia, co ułatwia przestrzeganie zaleceń rehabilitacyjnych.
Odpowiedź "ułatwienia zmiany pozycji" jest typowym skojarzeniem z opieką nad osobą z ograniczoną mobilnością, ale sama obecność wyrobu przeciwodleżynowego nie musi ułatwiać aktywnej zmiany pozycji — jego kluczową funkcją jest odciążenie tkanek. Odpowiedź "podparcia pleców" dotyczy raczej oparć i systemów stabilizacji tułowia; podparcie może poprawiać postawę, jednak nie jest to podstawowy cel wyrobów ukierunkowanych na profilaktykę odleżyn w pozycji siedzącej. Odpowiedź "stabilizacji stawów krzyżowo-biodrowych" odnosi się do ortez/pasów stabilizujących miednicę; to inny rodzaj zaopatrzenia, stosowany w odmiennych wskazaniach (ból, niestabilność), a nie jako podstawowa metoda zapobiegania odleżynom.
W praktyce asystenta osoby z niepełnosprawnością ważne jest, aby poza doborem odpowiedniego wyrobu pamiętać o działaniach uzupełniających: regularnym odciążaniu, kontroli skóry, utrzymaniu suchości, właściwym dopasowaniu ubrania oraz zgłaszaniu niepokojących zaczerwienień personelowi medycznemu.
