Metoda wyciskania (ekstruzji) polega na przepychaniu materiału (najczęściej nagrzanego, ale nie zawsze) przez otwór w narzędziu, co powoduje nadanie mu określonego przekroju poprzecznego. Najbardziej charakterystycznym skutkiem procesu jest to, że otrzymuje się wyrób długi o prawie stałym przekroju na całej długości.
Dlatego jako typowe produkty wyciskania rozpoznaje się przede wszystkim:
- profile (często aluminiowe) o przekrojach prostych i złożonych,
- pręty i kształtowniki o stałym przekroju,
- rury i inne wyroby długie, o ile ich cechą jest właśnie uzyskanie kształtu przez "przepchnięcie" przez matrycę.
Poprawna odpowiedź wskazuje rysunek przedstawiający profile aluminiowe o różnych kształtach, bo taki zestaw kształtowników jest jednym z najbardziej klasycznych skojarzeń z wyciskaniem: technologia pozwala wykonywać z aluminium liczne przekroje (np. do ram, konstrukcji, osłon, prowadnic) w sposób powtarzalny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Obrazy odpowiadające wyrobom takim jak odlewy (często rozpoznawalne po kształtach bryłowych i śladach formy), odkuwki (charakter bryłowy, zmienne przekroje, ślady kucia) lub wyroby typowe dla innych procesów (np. elementy o zmiennej geometrii) nie spełniają kluczowego kryterium: stałego przekroju na długości typowego dla ekstruzji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz na rysunku kilka długich kształtowników o różnym przekroju, ale każda sztuka ma przekrój jednolity na całej długości, to bardzo często jest to właśnie wyciskanie.
