Skala mapy zapisywana jako 1:M informuje, ile razy obraz na mapie jest pomniejszony względem terenu. Kluczowe jest to, że im mniejszy mianownik M, tym większa ("duża") skala, czyli większe powiększenie i większa liczba szczegółów możliwych do przedstawienia.
Dla skali 1:500 zależność jest bardzo "dokładna" w sensie kartograficznym: niewielki odcinek na mapie odpowiada relatywnie małemu odcinkowi w terenie. Dzięki temu na takim opracowaniu można czytelnie pokazać szczegóły istotne w pracach ewidencyjnych (np. przebieg granic, elementy sytuacyjne w otoczeniu działki). Z tego powodu wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:500 traktuje się jako opracowanie wielkoskalowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Średnioskalowym – skale średnie służą zwykle do prezentacji większych obszarów z mniejszą szczegółowością; 1:500 jest skalą zbyt "dużą", aby ją tak klasyfikować.
- Dużoskalowym – w języku potocznym i technicznym to określenie bywa używane w tym samym sensie co "wielkoskalowy", jednak w tym zadaniu oczekiwane jest wskazanie kategorii nazwanej "wielkoskalową".
- Małoskalowym – mapy małoskalowe mają bardzo duże mianowniki (silne pomniejszenie), pokazują ogólny obraz i nie nadają się do szczegółowych analiz ewidencyjnych; 1:500 temu przeczy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz skalę w postaci 1:500, 1:1000, 1:2000, myśl "duża skala = dużo szczegółów", bo mianownik jest stosunkowo mały. Odwrotnie jest przy 1:50 000 czy 1:100 000.
