Rekultywacja terenów poeksploatacyjnych obejmuje działania, które mają przywrócić terenowi wartości użytkowe i środowiskowe. W praktyce rozróżnia się część związaną z przygotowaniem i ukształtowaniem terenu oraz część związaną z wprowadzeniem i utrwaleniem roślinności.
Odpowiedź "biologicznej." jest właściwa, ponieważ wysiew roślin (w tym roślin wolnokwitnących) na skarpach to typowy zabieg biologiczny/agrotechniczny: ma doprowadzić do zadarnienia, poprawy warunków siedliskowych, wiązania gruntu systemem korzeniowym i ograniczenia spływu powierzchniowego. Takie prace są elementem odbudowy funkcjonowania ekosystemu na zdegradowanym podłożu.
Odpowiedź "technicznej." nie pasuje, bo faza techniczna kojarzy się przede wszystkim z robotami ziemnymi i inżynierskimi (kształtowanie skarp, profilowanie, stabilizacja konstrukcyjna, przygotowanie warstw podłoża). Sam wysiew nie jest działaniem konstrukcyjnym, tylko wprowadzeniem roślin.
Odpowiedź "przygotowawczej." jest myląca: przygotowanie obejmuje zwykle czynności organizacyjne i wstępne (zaplanowanie prac, przygotowanie podłoża, dostęp do terenu), ale wysiew jest już realizacją zabiegu biologicznego.
Odpowiedź "podstawowej." nie jest typowym, jednoznacznym określeniem faz rekultywacji w tym kontekście, dlatego nie stanowi najlepszego dopasowania do konkretnej czynności, jaką jest obsiew skarp.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się siew, sadzenie, nasadzenia, zadarnianie, najczęściej chodzi o część biologiczną; gdy pojawiają się profilowanie, niwelacja, umocnienia, częściej o techniczną.
