Pomiar inwentaryzacyjny (powykonawczy) elementów uzbrojenia terenu polega na wyznaczeniu ich położenia w układzie odniesienia przyjętym w danym obszarze. W praktyce geodeta odnosi pomiar do punktów poziomej osnowy geodezyjnej (bezpośrednio lub pośrednio, np. przez ciągi pomiarowe, GNSS, tachimetrię), a następnie ocenia, czy uzyskana dokładność spełnia wymagania dla danego rodzaju szczegółu.
Właz studzienki kanalizacyjnej jest elementem, którego położenie powinno być określone na tyle dokładnie, aby:
- umożliwić jednoznaczną identyfikację w terenie,
- zapewnić poprawne odwzorowanie na mapie,
- pozwolić na późniejsze prace eksploatacyjne i projektowe (np. lokalizację urządzeń).
Odpowiedź "0,10 m" jest właściwa, ponieważ odpowiada wymaganej dokładności sytuacyjnej, jakiej oczekuje się przy inwentaryzacji takich punktowych elementów sieci. Większe wartości (0,20 m, 0,30 m, 0,50 m) oznaczają coraz mniejszą dokładność i w typowych wymaganiach dla inwentaryzacji uzbrojenia byłyby zbyt "luźne", co mogłoby prowadzić do przesunięć obiektów na opracowaniu kartograficznym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "0,20 m" – może wydawać się wystarczające intuicyjnie, ale dla elementów takich jak włazy zwykle wymaga się dokładniejszego położenia, aby uniknąć błędów lokalizacji.
- "0,30 m" – tolerancja jeszcze większa; ryzyko rozbieżności położenia w danych rośnie i utrudnia późniejsze wykorzystanie informacji.
- "0,50 m" – dokładność zbyt mała jak na pomiar inwentaryzacyjny punktowego elementu uzbrojenia; mogłaby skutkować istotnie błędnym położeniem na mapie.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o dokładność zawsze czytaj, względem czego jest ona wymagana (tu: względem najbliżej położonych punktów osnowy poziomej) i jakiego typu pomiaru dotyczy (sytuacyjny). To pozwala odróżnić wymagania planarne od wysokościowych oraz od tolerancji tyczenia.
