ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) to technologia dostępu szerokopasmowego po parze miedzianej, w której transmisja jest asymetryczna: zwykle większa przepływność dostępna jest w kierunku odbierania, a mniejsza w kierunku wysyłania.
W pytaniu kluczowe są dwa elementy:
- kierunek upstream – czyli wysyłanie danych od abonenta do sieci,
- pasmo do 138 kHz – wskazujące zakres częstotliwości przypisany do kanałów wysyłania w typowym podziale widma ADSL.
W ADSL2/ADSL2+ upstream jest realizowany w wyznaczonym fragmencie widma (niższe częstotliwości niż downstream). Ponieważ liczba "nośnych"/tonów oraz przydział bitów na ton są ograniczone parametrami linii i specyfikacją systemu, upstream ma określoną maksymalną przepływność. Dla wskazanego zakresu (do 138 kHz) jako wartość graniczną przyjmuje się 1500 kbit/s, co odpowiada maksymalnym parametrom wysyłania w tym ujęciu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 512 kb/s – to wartość spotykana w starszych usługach lub w ograniczonych profilach, ale nie jest maksymalną szybkością dla ADSL2/ADSL2+ w tym kontekście.
- 256 kb/s – jest jeszcze niższa i typowo wynika z ograniczeń oferty lub warunków linii, a nie z maksymalnej specyfikacji dla tego pasma.
- 2048 kbit/s – może kojarzyć się z innymi usługami lub "ładną" wartością (2 Mb/s), jednak dla upstream przy ograniczeniu pasma do 138 kHz nie stanowi właściwej maksymalnej wartości w tym zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretna granica częstotliwości (tu: 138 kHz), warto skojarzyć ją z podziałem widma ADSL na kierunki transmisji. Następnie należy przypomnieć sobie wartości graniczne dla upstream, a nie sugerować się ogólną "szybkością ADSL2+", która w praktyce dotyczy głównie downstream.
