KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 17.
Z jaką precyzją określa się pole powierzchni działki ewidencyjnej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole powierzchni działki ewidencyjnej podaje się w metrach kwadratowych jako wartość całkowitą, bez części dziesiętnych. Oznacza to zapis z precyzją do 1 m2. Wartości 0,1 m2 i 0,01 m2 sugerują zapis ułamkowy, a 100 m2 jest zbyt "grubym" krokiem zaokrąglenia.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy precyzji zapisu pola powierzchni działki ewidencyjnej, czyli tego, do jakiej jednostki "zaokrągla się" i prezentuje wynik w danych ewidencyjnych. W praktyce geodezyjnej trzeba odróżniać:

  • dokładność pomiaru/obliczeń (jak precyzyjnie potrafimy wyznaczyć granice i policzyć pole),
  • precyzję zapisu w rejestrze (jaką postać liczbową przyjmuje się przy prezentacji danych).

Dla działki ewidencyjnej pole powierzchni jest podawane w m2 jako liczba całkowita, czyli z precyzją do 1 m2. Taki zapis jest czytelny, spójny z typowym sposobem prowadzenia rejestrów i ułatwia porównywanie danych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 0,1 m2 – wskazuje na zapis z jednym miejscem po przecinku. Taka precyzja może pojawiać się w obliczeniach pomocniczych, ale nie jest typowym sposobem prezentacji pola działki ewidencyjnej.
  • 0,01 m2 – oznacza jeszcze większą precyzję (setne części metra kwadratowego), która jest nieadekwatna do prezentacji pola działki i mogłaby sugerować nadmierną dokładność danych.
  • 100 m2 – to zbyt mało szczegółowy krok; zaokrąglanie do setek metrów kwadratowych powodowałoby zbyt duże zniekształcenie informacji o powierzchni.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie brzmi "z jaką precyzją określa się…", zwykle chodzi o format zapisu (jednostkę i krok zaokrąglenia), a nie o to, jak dokładnie da się coś zmierzyć w terenie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Precyzja określenia pola mówi, do jakiej "najmniejszej jednostki" zapisuje się wynik (krok zaokrąglenia). To nie to samo co dokładność pomiaru granic. W ewidencji najczęściej oznacza to, czy pole zapisuje się jako liczba całkowita w m2, czy z częścią dziesiętną.
W praktyce katastralnej pole działki podaje się w metrach kwadratowych. Dodatkowo często spotyka się przeliczenia na hektary przy większych obszarach, ale podstawą zapisu atrybutu pola działki jest m2.
Tak duża precyzja zapisu sugerowałaby bardzo wysoką pewność danych, której zwykle nie uzasadnia sposób wyznaczania granic i obliczeń w skali ewidencyjnej. Zapis w setnych częściach m2 utrudnia też porównywanie i nie jest typowy dla prezentacji danych rejestrowych.
Dokładność pomiaru dotyczy tego, jak blisko wartości rzeczywistej jesteś w terenie (błędy pomiarowe, technologia). Precyzja zapisu dotyczy formatu danych w rejestrze (np. bez miejsc po przecinku). Możesz mieć dobre pomiary, ale pole w rejestrze i tak będzie zapisane w ustalonym formacie.
W wielu opracowaniach i rejestrach spotyka się zapis jako liczbę całkowitą w m2, czyli bez części dziesiętnych. W praktyce mogą występować różnice wynikające z systemów i zasad prowadzenia baz danych, dlatego na egzaminie warto kierować się przyjętym standardem zapisu wskazywanym w materiałach katastralnych.
Najczęstsza pułapka to wybór "najdokładniejszej" odpowiedzi (0,01 m2) z przekonania, że większa liczba miejsc po przecinku jest zawsze lepsza. Druga to mylenie precyzji zapisu z dokładnością pomiaru. Trzecia: wybór zbyt grubego zaokrąglenia (np. 100 m2).
Większa liczba miejsc po przecinku może mieć znaczenie na etapie obliczeń kontrolnych, analiz numerycznych lub w opracowaniach, gdzie porównuje się wyniki z różnych metod. To jednak nie musi oznaczać, że tak samo zapisuje się pole w ewidencji działek; rejestr ma zwykle własne zasady prezentacji danych.
Najczęściej korzysta się z dokumentów udostępnianych przez organ prowadzący ewidencję, np. wypisu z rejestru gruntów lub danych z odpowiedniej bazy. W pracy zawodowej ważne jest, by posługiwać się wartością ujawnioną w ewidencji, a nie wyłącznie wynikiem własnych obliczeń.
Zaokrąglenie do 100 m2 powoduje zbyt duże zniekształcenie informacji: dwie działki o wyraźnie różnych powierzchniach mogłyby mieć ten sam zapis po zaokrągleniu. Ewidencja wymaga na tyle drobnego kroku zapisu, by różnice między działkami były jednoznacznie widoczne.
Warto utrwalić: (1) podstawowe definicje (działka, obręb, użytki), (2) typowy format atrybutów w ewidencji (w tym pola), (3) różnicę między obliczeniem a ujawnieniem w rejestrze. Pomaga też rozwiązywanie arkuszy i notowanie, jakie "formaty zapisu" są najczęściej wymagane.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 65% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Pole powierzchni działki ewidencyjnej podaje się w metrach kwadratowych jako wartość całkowitą, bez części dziesiętnych."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z katastru/EGiB dla technika geodety (rozdział: działka ewidencyjna i atrybuty)
  • Instrukcje/wytyczne szkolne dotyczące opracowania wyników pomiarów i sporządzania dokumentacji
  • Zestawy pytań egzaminacyjnych z zakresu EGiB i opracowań kameralnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego