W pytaniu chodzi o procentową strefę czułości (często nazywaną także pokryciem) zabezpieczenia ziemnozwarciowego stojana: jest to informacja, jaką część uzwojenia stojana "widzi" dane zabezpieczenie, tzn. dla jakiej części uzwojenia zwarcie doziemne zostanie wykryte w sposób pewny i selektywny.
Dla maszyn dużej mocy pracujących w ruchu, wyposażonych w samoczynne zabezpieczenie ziemnozwarciowe, oczekuje się możliwie dużej strefy czułości. W praktyce osiągnięcie idealnych 100% bywa trudne, ponieważ metody detekcji ziemnozwarć mogą mieć ograniczoną czułość dla zwarć położonych bardzo blisko punktu neutralnego (w pewnych rozwiązaniach powstaje tzw. "martwa strefa" wynikająca z małej wartości mierzonych wielkości w tym obszarze).
Dlatego wartość 95% jest typową odpowiedzią egzaminacyjną: oznacza wysokie pokrycie uzwojenia przy zachowaniu realnych ograniczeń pomiaru i pewności działania zabezpieczenia.
- Odpowiedź "80%" jest zbyt niska jak na oczekiwaną skuteczność ochrony izolacji głównej stojana w dużej jednostce wytwórczej; sugerowałaby duży niechroniony fragment uzwojenia.
- Odpowiedź "70%" tym bardziej oznaczałaby niewystarczające pokrycie i nie odpowiada celowi ochrony stojana przed skutkami ziemnozwarć.
- Odpowiedź "100%" jest intuicyjna (bo "pełna ochrona" brzmi najlepiej), ale w praktyce i w wielu ujęciach dydaktycznych jest traktowana jako trudna do uzyskania ze względu na wspomniane ograniczenia strefy detekcji.
Na egzaminie warto zapamiętać, że strefa czułości to nie "próg zadziałania" w amperach czy woltach, tylko procent długości/zakresu uzwojenia stojana objęty ochroną. W pytaniach tego typu kluczowe jest rozróżnienie: wysoka strefa (np. 95%) jest pożądana, ale nie zawsze równa 100%.