W konstrukcji otworu wiertniczego kolumny rur okładzinowych są zwykle zapuszczane teleskopowo: kolejne średnice są mniejsze i sięgają głębiej. W raporcie serwisu kontrolno-pomiarowego informację o zarurowaniu odczytuje się z tabeli, zwracając uwagę na średnicę oraz pola OD [m] i DO [m].
Jak policzyć liczbę kolumn? Nie liczy się "wierszy" tabeli, tylko rzeczywiste kolumny. Jeżeli ta sama średnica występuje w kilku wierszach i przedziały głębokości tworzą ciągłość, to jest to jedna kolumna (tabela może ją dzielić na odcinki).
Jak rozpoznać kolumnę traconą (liner)? Kolumna tracona nie sięga do powierzchni; jest zawieszona w poprzedniej kolumnie. W praktyce w tabeli widać to po tym, że jej OD [m] > 0 (zaczyna się poniżej powierzchni).
W analizowanym raporcie występują cztery kolumny:
- 18,630" od 0,0 do 50,0 m – pełna kolumna, bo startuje od 0 m,
- 13,380" od 0,0 do 305,0 m – pełna kolumna,
- 9,630" od 0,0 do 1227,0 m – jedna kolumna mimo dwóch wierszy (0,0–505,5 i 505,5–1227,0), bo to kontynuacja tej samej średnicy,
- 7,000" od 1019,0 do 1720,0 m – kolumna tracona, ponieważ zaczyna się poniżej 0 m.
Dlatego poprawny wniosek brzmi: konstrukcja składa się z czterech kolumn rur okładzinowych, z których jedna jest kolumną traconą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z pięcioma kolumnami wynikają z typowego błędu: policzenia pięciu wierszy tabeli jako pięciu kolumn, mimo że dwa wiersze 9,630" to jedna kolumna.
- Warianty z dwiema kolumnami traconymi ignorują kryterium OD>0 m: tylko kolumna 7,000" zaczyna się poniżej powierzchni, pozostałe startują od 0,0 m.
