Ocena, czy wodę można wprowadzić do obrotu w opakowaniach jednostkowych, polega na porównaniu wyników badań (dla każdego oznaczanego parametru) z odpowiednimi wymaganiami jakościowymi. W praktyce laboratoryjnej jest to decyzja typu "zgodne/niezgodne": próbka jest uznawana za spełniającą wymagania dopiero wtedy, gdy wszystkie parametry mieszczą się w granicach dopuszczalnych.
Odpowiedź "nie można wprowadzić wody z żadnego ze zbiorników" jest poprawna, ponieważ z wyników analizy wynika, że każdy z badanych zbiorników ma przynajmniej jeden parametr niespełniający kryterium. W takiej sytuacji nie ma podstaw do dopuszczenia do obrotu ani wody ze zbiornika pierwszego, ani ze zbiornika drugiego – nawet jeśli pozostałe parametry w danym zbiorniku są prawidłowe.
- Odpowiedź "można wprowadzić tylko wodę z drugiego zbiornika" jest błędna, bo ignoruje fakt, że w próbkach z drugiego zbiornika również występuje niezgodność (przekroczenie lub niespełnienie co najmniej jednego wymagania).
- Odpowiedź "można wprowadzić tylko wodę z pierwszego zbiornika" jest błędna z analogicznego powodu: w pierwszym zbiorniku także wykryto parametr niezgodny z wymaganiami.
- Odpowiedź "można wprowadzić wodę z obu zbiorników" jest błędna, bo oznaczałaby, że wszystkie analizowane parametry w obu przypadkach spełniają wymagania, a to przeczy przedstawionym wynikom.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj wszystkie wiersze tabeli wyników, zwłaszcza parametry krytyczne. Najczęstszy błąd to uznanie próbki za dobrą "bo większość wyników jest w normie". W ocenie zgodności zwykle wystarczy jedno przekroczenie, by zdyskwalifikować partię.
