Rysunek inwentaryzacyjny przedstawia stan istniejący i służy do jednoznacznego odczytu geometrii elementów, w tym otworów okiennych. Szerokość otworu okiennego należy odczytać z wymiarowania odnoszącego się do światła otworu (czyli od krawędzi ościeża do krawędzi ościeża w kierunku poziomym). Na rysunkach budowlanych zwykle jest to wymiar opisany przy poziomej linii wymiarowej przechodzącej przez otwór lub do niego doprowadzonej.
Odpowiedź "110 cm" jest poprawna, ponieważ jest wartością przypisaną do szerokości otworu okiennego na fragmencie rysunku. W praktyce podczas robót betoniarskich i zbrojarskich taki odczyt wykorzystuje się m.in. do weryfikacji rozpiętości nadproży, planowania deskowania oraz kontroli kolizji z elementami konstrukcyjnymi.
- "64 cm" bywa typowym wymiarem pomocniczym (np. fragmentu ściany, wnęki, odcinka między osiami), więc łatwo go pomylić z właściwą szerokością, jeśli nie sprawdzi się, do czego prowadzą strzałki linii wymiarowej.
- "120 cm" może wyglądać wiarygodnie jako "zaokrąglony" standard, ale w inwentaryzacji obowiązuje odczyt wartości rzeczywiście wpisanej, a nie domyślanie typowego rozmiaru.
- "230 cm" częściej odpowiada wysokości otworu lub wysokości pomieszczenia, dlatego wybór tej wartości zwykle wynika z pomylenia kierunku wymiaru (pion/poziom) lub odczytu z innego łańcucha wymiarowego.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź końce linii wymiarowej (strzałki) i upewnij się, że obejmują dokładnie krawędzie otworu, a nie elementy sąsiednie. Zwróć też uwagę na jednostkę (cm/mm), jeśli jest wskazana w arkuszu.
