Kod CVV2/CVC2 to kod weryfikacyjny karty (card security code), wykorzystywany głównie w transakcjach, w których sprzedawca nie ma fizycznego dostępu do karty (np. płatności internetowe, płatności telefoniczne). Jego zadaniem jest podniesienie bezpieczeństwa transakcji: sama znajomość numeru karty i daty ważności bywa niewystarczająca, dlatego wymagany jest dodatkowy element z karty.
Dla kart, na których kod jest umieszczony na odwrocie i oznaczany jako CVV2 (Visa) lub CVC2 (Mastercard), kod ma 3 cyfry. W praktyce klient odczytuje je z pola podpisu lub z nadruku w okolicy pola podpisu, a sprzedawca (lub system płatności) prosi o wpisanie tych trzech cyfr w formularzu.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- 2 cyfry – zbyt krótki kod, nie jest standardem dla CVV2/CVC2 na odwrocie karty; taka długość osłabiałaby zabezpieczenie i nie odpowiada typowym wymaganiom systemów płatniczych.
- 5 cyfr – taka długość nie odpowiada standardowemu formatowi CVV2/CVC2; formularze płatności zwykle walidują liczbę znaków i odrzucą taki wpis.
- 6 cyfr – to długość charakterystyczna raczej dla haseł jednorazowych (np. SMS/OTP) w dodatkowym uwierzytelnieniu, a nie dla kodu CVV2/CVC2 nadrukowanego na karcie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "CVV2/CVC2" oraz informacja o kodzie na odwrocie karty, najczęściej chodzi o 3 cyfry. Gdy natomiast mowa o innych mechanizmach (PIN, SMS, aplikacja), długości kodów mogą być inne.
