Reflektometr OTDR przedstawia tor światłowodowy jako wykres mocy sygnału rozproszenia wstecznego w funkcji odległości. Aby określić, z ilu odcinków włókna składa się tor, nie liczy się "pików" dla samej zasady, tylko identyfikuje kolejne zdarzenia na śladzie i zlicza fragmenty włókna pomiędzy nimi.
W praktyce:
- Odcinek włókna na śladzie OTDR to zwykle w miarę jednolity, opadający (ze względu na tłumienie) liniowy fragment przebiegu.
- Zdarzenia (złącza, spawy, uszkodzenia, koniec włókna) rozdzielają te odcinki i pojawiają się jako skok/spadek poziomu oraz czasem jako element refleksyjny.
- Koniec włókna zamyka ostatni odcinek i jest granicą dalszej interpretacji toru.
Jeżeli na prezentowanym śladzie widoczne są trzy wyraźne liniowe fragmenty rozdzielone zdarzeniami, oznacza to, że tor transmisyjny składa się z trzech odcinków włókna (np. trzy fragmenty kabla/patchcordów rozdzielone połączeniami).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "Z jednego odcinka" pasowałoby do toru bez pośrednich zdarzeń, gdzie widoczny jest tylko jeden ciągły fragment aż do zakończenia. "Z dwóch odcinków" odpowiadałoby sytuacji z jednym zdarzeniem dzielącym tor na dwie części. "Z czterech odcinków" wymagałoby dodatkowego, jednoznacznego podziału śladu na cztery fragmenty, czyli większej liczby zdarzeń rozdzielających odcinki.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz na śladzie OTDR wszystkie punkty zmiany charakteru przebiegu (skok/spadek/refleks), a dopiero potem policz odcinki pomiędzy tymi punktami.
