W analogowych miernikach uniwersalnych (ze wskazówką) pomiar rezystancji wymaga wstępnej kalibracji (zerowania) omomierza. Wynika to z tego, że tor pomiaru rezystancji korzysta z wewnętrznego źródła zasilania (baterii) i elementów regulacyjnych, a dodatkowo na wynik wpływa rezystancja przewodów pomiarowych oraz styków.
Aby prawidłowo ustawić punkt odniesienia, wykonuje się następującą czynność: wybiera się funkcję pomiaru Ω, a następnie zwiera się końcówki przewodów pomiarowych (czyli tworzy się możliwie małą rezystancję badanego obwodu). W takiej sytuacji miernik powinien wskazać 0 Ω. Jeśli wskazówka nie trafia idealnie w 0 Ω, należy skorygować to pokrętłem regulacji zera omomierza (często opisywanym jako regulacja Ω/"zero").
Odpowiedź "cyfrą 2 przy zwartych przewodach pomiarowych." jest poprawna, bo łączy dwa konieczne elementy procedury: zwarcie przewodów (warunek ustawiania 0 Ω) oraz właściwy regulator wskazany w instrukcji/na panelu przyrządu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- Warianty "przy odłączonych przewodach pomiarowych" nie służą ustawianiu 0 Ω. Rozwarcie obwodu odpowiada bardzo dużej rezystancji (praktycznie "nieskończonej"), więc wskazówka nie powinna być ustawiana na 0 Ω.
- Warianty z "cyfrą 1" zakładają użycie niewłaściwego pokrętła. W miernikach analogowych jedno pokrętło zwykle dotyczy np. mechanicznego zera wskazówki (dla pomiarów napięcia/prądu bez sygnału) lub zmiany zakresu, a inne służy do zera omomierza. Instrukcja (oraz ilustracja w zadaniu) rozróżnia te elementy.
W praktyce przed pomiarem rezystancji warto też pamiętać o sprawdzeniu stanu baterii miernika oraz o doborze właściwego zakresu Ω, bo oba czynniki wpływają na poprawność wskazań.
