W zadaniu podano wymaganie z instrukcji urządzenia: dopuszczalne wahania napięcia zasilania wynoszą ±10% napięcia nominalnego. Aby ocenić wynik pomiaru, trzeba wyznaczyć dolną i górną granicę dopuszczalnego napięcia oraz porównać je z wartością zmierzoną.
Krok 1: wyznaczenie granic tolerancji
Zakres ±10% oznacza, że napięcie może spadać do 90% wartości nominalnej i rosnąć do 110% wartości nominalnej. Dla typowego napięcia fazowego w sieci nn (L–N) przyjmuje się 230 V, więc:
dolna granica = 0,9 · 230 V = 207 V
górna granica = 1,1 · 230 V = 253 V
Krok 2: porównanie z wynikiem pomiaru
Zmierzone napięcie fazowe wynosi 247 V. Jest ono większe od 230 V, ale nadal mniejsze niż 253 V, czyli mieści się w dopuszczalnym przedziale.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "większe od nominalnego, ale mieści się w granicach dopuszczalnych odchyłek."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zbyt wysokie dla prawidłowej pracy pompy ciepła." — byłoby prawdziwe, gdyby napięcie przekroczyło górną granicę tolerancji (np. powyżej 253 V przy nominale 230 V). Tutaj 247 V mieści się w limicie.
- "zbyt niskie dla prawidłowej pracy pompy ciepła." — byłoby prawdziwe przy spadku poniżej dolnej granicy (np. poniżej 207 V przy nominale 230 V). Wartość 247 V jest wyraźnie powyżej nominalnej, więc nie może być "zbyt niska".
- "mniejsze od nominalnego, ale mieści się w granicach dopuszczalnych odchyłek." — to błąd porównania: 247 V nie jest mniejsze od nominalnego 230 V, tylko większe.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach o tolerancji zawsze licz granice (90% i 110% nominału) i dopiero potem oceniaj, czy pomiar jest "za niski", "za wysoki" czy "w normie". Unikniesz decyzji "na oko".