Pytanie dotyczy materiału, z którego wykonuje się żyły przewodzące w kablach telekomunikacyjnych stacyjnych i miejscowych oraz w skrętce symetrycznej stosowanej w lokalnych sieciach komputerowych. W typowych rozwiązaniach tych torów miedzianych żyły wykonuje się z miedzi, ponieważ ma ona wysoką przewodność elektryczną i pozwala uzyskać wymagane parametry transmisyjne (tłumienność, dopasowanie, stabilność połączeń na złączach).
Odpowiedź "Miedzi." jest właściwa, bo zarówno klasyczne kable telefoniczne (miedziane pary) jak i skrętki do Ethernetu są budowane jako przewody, w których sygnał elektryczny płynie metalowym przewodnikiem – standardowo miedzianym (pełnym lub wielodrutowym).
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "Stali." – stal może występować jako element wzmacniający/wytrzymałościowy w niektórych konstrukcjach kabli, ale nie jest typowym materiałem żył sygnałowych w kablach miedzianych do telekomunikacji i LAN ze względu na znacznie gorszą przewodność.
- "Aluminium." – aluminium bywa kojarzone z przewodami energetycznymi, natomiast w torach telekomunikacyjnych miedzianych i w okablowaniu strukturalnym standardowo stosuje się miedź; zamiana przewodnika na aluminium zmienia parametry i sposób terminacji.
- "Włókna szklanego." – włókno szklane jest medium transmisyjnym w światłowodach, gdzie sygnał jest przesyłany jako fala świetlna, a nie prąd w metalowej żyle. Skrętka symetryczna to okablowanie miedziane, więc ta odpowiedź dotyczy innej technologii.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowo "żyły". Ekran (folia/oplecionka), powłoka i elementy nośne mogą być z innych materiałów, ale żyła przewodząca w miedzianej skrętce i kablach telekomunikacyjnych to co do zasady miedź.