Plik projektu, który ma zostać otwarty i dalej edytowany w programie typu CAD, powinien być zapisany w formacie przeznaczonym do rysunku wektorowego. Takim powszechnie rozpoznawalnym formatem jest DWG – kojarzony z rysunkami technicznymi, w których istotne są elementy takie jak linie, łuki, polilinie, opisy, bloki oraz warstwy. Dzięki temu osoba po drugiej stronie może nie tylko obejrzeć projekt, ale też pracować na jego obiektach (np. sprawdzić przebieg osi, skorygować elementy, wykonać pomiary w pliku, włączyć/wyłączyć warstwy).
Pozostałe propozycje nie spełniają tego celu:
- "jpg" jest formatem obrazu rastrowego. Nadaje się na podkład lub wizualizację, ale nie przechowuje obiektów wektorowych w sposób typowy dla CAD; po otwarciu otrzymuje się obraz, a nie edytowalne elementy projektu.
- "doc" dotyczy dokumentów tekstowych. Może zawierać opis, protokół lub pismo przewodnie, ale nie jest formatem rysunku CAD.
- "xls" to arkusz kalkulacyjny. Stosuje się go do zestawień i obliczeń, jednak nie do przechowywania geometrii rysunku.
W praktyce geodezyjnej warto pamiętać o różnicy: formaty CAD (wektorowe) służą do pracy na geometrii, natomiast formaty rastrowe i biurowe są pomocnicze (podgląd, opis, obliczenia). Na egzaminie zwykle wystarczy rozpoznać, że rozszerzenie właściwe dla rysunku CAD to właśnie DWG.
