Powiększenie lunety rozumie się jako powiększenie kątowe, czyli stosunek kąta, pod jakim widzimy obraz przez lunetę, do kąta, pod jakim widzimy obiekt bez przyrządu (w praktyce: "ile razy rośnie kąt widzenia"). Dla klasycznej lunety (np. typu Keplera) powiększenie kątowe wyraża się zależnością:
γ = - f′ob / f′ok
gdzie f′ob to ogniskowa obiektywu, a f′ok to ogniskowa okularu. Znak minus nie zmienia wartości bezwzględnej powiększenia, ale informuje, że obraz jest odwrócony (co jest typowe dla lunet astronomicznych bez układu odwracającego).
Dlaczego pozostałe wzory nie pasują do pytania?
- Wzór G = 250 / f dotyczy typowego przybliżonego powiększenia lupy, gdzie stała 250 mm odnosi się do umownej odległości dobrego widzenia. To inny przyrząd i inna definicja powiększenia.
- Zależność β = - y′ / y opisuje powiększenie liniowe (stosunek wysokości obrazu do wysokości przedmiotu). Luneta w podstawowej analizie nie jest oceniana przez liniową zmianę rozmiaru obrazu, tylko przez zmianę kąta widzenia.
- Złożony wzór z czynnikiem 250 / fok również nie jest standardową zależnością na powiększenie kątowe lunety; może nawiązywać do łączenia definicji z lupą lub innego układu, ale nie jest właściwą odpowiedzią na pytanie o "powiększenie lunety" w sensie szkolnym/egzaminacyjnym.
Wskazówka praktyczna do zadań egzaminacyjnych: jeśli w odpowiedziach pojawia się stosunek ogniskowej obiektywu do ogniskowej okularu, to najczęściej jest to właśnie powiększenie lunety. Im większa ogniskowa obiektywu i im mniejsza ogniskowa okularu, tym większe powiększenie.
