W pracowni cukierniczej podczas krojenia, tynkowania i porcjowania ciast oraz tortów powstają okruchy i okrawki. W praktyce technologicznej można je wykorzystać, ale nie do wszystkich wyrobów. Właściwym przykładem wyrobu powstającego z takiego surowca wtórnego są bajaderki.
Istota bajaderki polega na tym, że bazą jest rozkruszone ciasto (zebrane okruchy/okrawki), które miesza się z dodatkami poprawiającymi smak, wilgotność i spójność masy. Następnie porcjuje się ją i formuje (kulki, walce), a na końcu wykańcza (np. wiórkami, polewą). Dzięki temu produkt ma jednolitą konsystencję mimo różnorodności okruchów, a zakład ogranicza straty.
Odpowiedź "ciastka piankowe" jest nieprawidłowa, bo pianki wymagają typowej masy piankowej (np. ubijanej lub żelowanej) i nie są standardowo oparte na okruchach z ciast. Odpowiedź "rogaliki pinolowe" (rogaliki) również nie pasuje: rogaliki wykonuje się z przygotowanego ciasta o określonych właściwościach plastycznych, które trzeba wałkować i zawijać; okruchy nie spełniają tej funkcji. Odpowiedź "beczułki" nie jest powszechnie rozpoznawanym, jednoznacznym wyrobem kojarzonym technologicznie z okruchami po produkcji ciast, więc nie stanowi typowej kategorii "zagospodarowania okrawków".
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: okruchy/okrawki → wyrób formowany z masy okruchowej. Jeśli w odpowiedziach pojawia się bajaderka, zwykle jest ona właściwym skojarzeniem z wykorzystaniem resztek ciast w cukiernictwie.
