Just-in-Time (JIT) to podejście do organizacji przepływu materiałów, w którym materiały i wyroby są dostarczane wtedy, gdy są potrzebne, w możliwie małych partiach i bez tworzenia nadmiernych zapasów. W praktyce magazynu oznacza to sterowanie zaopatrzeniem i wydaniami w oparciu o rzeczywiste zapotrzebowanie (logika "pull"), a nie o prognozę zabezpieczoną dużym zapasem.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Zamawiać produkty tylko wtedy, gdy są one potrzebne w procesie produkcji" opisuje sedno JIT: uruchamianie zamówień pod realną potrzebę. Taki sposób ogranicza koszty utrzymania zapasu (miejsce, obsługa, zamrożony kapitał) oraz ryzyko strat jakościowych (np. przeterminowanie, uszkodzenia podczas składowania).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Zamawiać produkty na zapas, aby uniknąć opóźnień w dostawach" – to strategia oparta na buforze zapasu. Może zmniejszać skutki opóźnień, ale jest przeciwna idei JIT, bo przenosi problem terminowości na magazyn kosztem wysokich stanów.
- "Utrzymywać duże zapasy produktów…" – to wprost zaprzeczenie JIT. Duży zapas zwiększa koszty magazynowania i często maskuje problemy procesu (np. niestabilne dostawy, wahania jakości, słabe planowanie).
- "Zamawiać na zapas, ale tylko najczęściej kupowane…" – nadal utrzymuje logikę zapasu "na wszelki wypadek". Selekcja asortymentu może być elementem polityki zapasów, ale sama w sobie nie realizuje JIT, bo kluczowe jest zamawianie zgodnie z bieżącym popytem/zapotrzebowaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się sformułowania typu "duże zapasy", "na zapas", "zabezpieczyć się", to zwykle wskazuje na podejście buforowe, a nie JIT. W JIT szuka się raczej: częstych dostaw, małych partii, wysokiej terminowości i minimalnego zapasu.
