Obsługa podróżnych w portach i terminalach pasażerskich (w realiach żeglugi morskiej) musi opierać się na przepisach, które regulują przewóz pasażerów drogą morską, a także podstawowe obowiązki i odpowiedzialność przewoźnika.
Właściwym aktem jest Kodeks morski (prawo morskie), który stanowi kompleksową regulację żeglugi morskiej w Polsce. Wskazane w kontekście przepisy (dział dotyczący przewozu pasażerów) obejmują m.in. umowę przewozu pasażera, zakres zobowiązań przewoźnika oraz zasady odpowiedzialności i ubezpieczenia. To bezpośrednio przekłada się na praktykę terminala: biletowanie, informowanie pasażerów, obsługę w sytuacjach opóźnień/zdarzeń, a także na sposób postępowania przy roszczeniach.
Odpowiedź "Ustawa o transporcie drogowym" jest nieadekwatna, bo dotyczy innej gałęzi transportu (drogi), więc nie stanowi podstawy obsługi pasażerów w terminalu morskim.
Odpowiedź "Ustawa o przewozie osób i rzeczy" jest problematyczna jako źródło prawa dla tego zakresu: sama nazwa jest zbyt ogólna i nie wskazuje na reżim żeglugi morskiej, podczas gdy obsługa w porcie morskim wymaga odniesienia do przepisów prawa morskiego.
Odpowiedź "Ustawa o prawie lotniczym" odnosi się do transportu lotniczego i portów lotniczych, a więc do innego środowiska regulacyjnego niż porty morskie. W portach morskich podstawowe znaczenie mają przepisy prawa morskiego, a w określonych obszarach także regulacje unijne dotyczące praw pasażerów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się "porty i terminale pasażerskie", zawsze doprecyzuj w głowie, czy chodzi o port morski czy lotniczy, i dobierz gałąź prawa (morskie/lotnicze/drogowe) zgodnie z rodzajem transportu.
