W praktyce ogrodniczej podstawową zasadą stosowania środków ochrony roślin jest przestrzeganie etykiety-instrukcji danego preparatu. To ona określa m.in. na jakie uprawy i agrofagi środek jest przeznaczony, w jakiej dawce/stężeniu należy go użyć, jaki jest zalecany termin zabiegu, wymagane środki ochrony indywidualnej oraz warunki bezpieczeństwa (np. okres prewencji i karencji, zasady postępowania z opakowaniem).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź o stosowaniu zgodnie z instrukcjami producenta?
Bo tylko takie postępowanie ogranicza ryzyko dla człowieka, zwierząt i środowiska oraz zmniejsza ryzyko fitotoksyczności (uszkodzenia roślin) i nieskuteczności zabiegu. Instrukcja zawiera też informacje, jak przygotować ciecz roboczą i jakie warunki pogodowe są dopuszczalne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Można bezpiecznie mieszać, aby zwiększyć skuteczność" – to zbyt daleko idące uogólnienie. Nie wszystkie środki są ze sobą zgodne; mieszanie może prowadzić do reakcji chemicznych, wytrącania osadu, spadku skuteczności, wzrostu ryzyka dla operatora lub uszkodzeń roślin. Dopuszczalność mieszanin wynika z zaleceń producenta lub sprawdzonych zaleceń technologicznych.
- "Przechowywać w miejscach dostępnych dla dzieci i zwierząt" – to sprzeczne z zasadami bezpieczeństwa. Preparaty należy zabezpieczać przed dostępem osób postronnych, w tym dzieci, oraz zwierząt, aby uniknąć zatruć i wypadków.
- "Są bezpieczne do spożycia" – środki ochrony roślin nie są produktami spożywczymi; ich składniki mogą być toksyczne. Właśnie dlatego tak ważne są zasady stosowania, okresy bezpieczeństwa i higiena pracy po zabiegu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się odwołanie do etykiety-instrukcji i postępowania zgodnego z zaleceniami producenta, bardzo często jest to odpowiedź prawdziwa, bo łączy aspekt skuteczności z bezpieczeństwem i odpowiedzialnym użyciem preparatu.
