Aby zaklasyfikować budynek biurowy do właściwej grupy wysokości, trzeba zastosować kryterium wysokości w metrach nad poziomem terenu. Dla budynków niemieszkalnych (np. biurowych) nie korzysta się z alternatywnego kryterium liczby kondygnacji, które w przepisie jest przypisane do budynków mieszkalnych.
Najpierw obliczamy wysokość:
- 9 kondygnacji nadziemnych po 3,00 m daje 9 × 3,00 m = 27,00 m,
- parter jest wyniesiony 0,80 m nad poziom terenu, więc do sumy należy dodać 0,80 m.
Łącznie otrzymujemy 27,00 m + 0,80 m = 27,80 m nad poziomem terenu.
Zgodnie z progami z § 8: budynki niskie są do 12 m włącznie, średniowysokie ponad 12 m do 25 m włącznie, wysokie ponad 25 m do 55 m włącznie, a wysokościowe powyżej 55 m. Ponieważ 27,80 m jest wartością większą niż 25 m i nie przekracza 55 m, poprawna jest odpowiedź "wysokich".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "średniowysokich" pasuje tylko do zakresu ponad 12 m do 25 m włącznie. Tu próg 25 m został przekroczony.
- "wysokościowych" dotyczy obiektów powyżej 55 m; obliczona wysokość jest znacznie mniejsza.
- "niskich" dotyczy obiektów do 12 m włącznie, więc nie może być poprawne przy wysokości 27,80 m.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "budynek biurowy", najpierw myśl o wysokości w metrach i o tym, czy trzeba uwzględnić różnice rzędnych (np. wyniesiony parter). To często rozstrzyga zadanie na granicach 12 m, 25 m i 55 m.
