KWALIFIKACJA DRM8 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 27.
Z przedstawionych rysunków szafki odczytaj wymiary ściany tylnej mocowanej we wręgu ścian bocznych, wierzchu i spodu.
Ilustracja przedstawia rysunek techniczny szafki, który jest częścią egzaminu zawodowego dla technika technologii drewna,
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ściana tylna mocowana we wręgu ma wymiary wynikające z osadzenia jej krawędzi w wyfrezowanych wręgach boków, wierzchu i spodu. Dlatego nie przyjmuje się wymiarów zewnętrznych korpusu, tylko odczytuje z rysunku wymiar elementu "plecy" przewidziany do wsunięcia w wręgi: 266 x 701 mm.

Pełne wyjaśnienie:

W konstrukcjach korpusowych (np. szafkach) ściana tylna (plecy) może być montowana na kilka sposobów. W tym zadaniu wskazano jednoznacznie, że jest ona mocowana we wręgu ścian bocznych, wierzchu i spodu. To oznacza, że krawędzie pleców są wsuwane w wykonane wręgi, a więc wymiar elementu tylnego jest dopasowany do światła (wymiaru montażowego) wynikającego z geometrii korpusu i detalu wręgu.

Dlatego prawidłowy odczyt polega na:

  • zidentyfikowaniu na rysunkach elementu: ściana tylna,
  • uwzględnieniu, że element jest we wręgu (czyli nie jest nakładany na tył korpusu, tylko osadzany w gnieździe),
  • odczytaniu dwóch wymiarów formatu elementu tylnego z rysunku (zwykle wysokość i szerokość elementu).

Poprawna odpowiedź to 266 x 701 mm, bo odpowiada wymiarom ściany tylnej przeznaczonej do osadzenia w wręgach wskazanych na rysunkach.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 267 x 694 mm – typowy błąd polega na odjęciu lub dodaniu niewłaściwej wartości (np. pomyleniu głębokości/luźnego pasowania z wymiarami w świetle wręgu) albo odczycie z niewłaściwego detalu.
  • 267 x 693 mm – podobnie jak wyżej: niewielka różnica może wynikać z błędnego uwzględnienia tylko jednej strony osadzenia lub pomyłki w interpretacji, gdzie zaczyna się wymiar odniesienia.
  • 266 x 694 mm – prawidłowa jest jedna wartość (266), ale drugi wymiar jest zaniżony; to często efekt odczytania wymiaru elementu nakładanego lub pomylenia wymiaru całkowitego z wymiarem po odjęciu innego detalu (np. elementu cokołu lub wieńca).

Wskazówka egzaminacyjna: przy hasłach "we wręgu / we wpuszczeniu / w gnieździe" zawsze sprawdzaj, czy odczytywany wymiar dotyczy elementu wsuwanego, a nie zewnętrznego obrysu korpusu. Najpierw ustal sposób montażu, dopiero potem wybieraj wymiar z rysunku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wręg to wybranie (stopień) wykonane w krawędzi elementu, które tworzy gniazdo do osadzenia innego elementu, np. pleców. Stabilizuje korpus, ułatwia montaż i poprawia geometrię (mniej przekoszeń) w porównaniu do montażu "na płasko".
Najczęściej widać to na przekroju lub detalu: krawędź pleców jest wsunięta w wybranie w bokach/wieńcach. W opisie może pojawić się sformułowanie "we wręgu" albo rysunek pokazuje stopień (uskok) w elemencie korpusu.
Ponieważ plecy nie wyznaczają obrysu zewnętrznego, tylko pasują do światła montażowego. Gdy są wsuwane we wręg, ich format zależy od położenia i głębokości wręgu oraz od tego, które krawędzie są osadzane.
Najczęściej myli się: wymiar zewnętrzny korpusu z wymiarem elementu osadzanego, odczytuje wymiar z niewłaściwego widoku, zamienia kolejność (szerokość/wysokość) albo ignoruje informację o sposobie montażu ("we wręgu" vs. nakładkowo).
Sprawdź kierunek linii wymiarowych i opis widoku (np. rzut z przodu vs. z boku). Jeśli rysunek ma kilka rzutów, potwierdź wymiar na detalu pleców. W praktyce warto też szukać oznaczeń elementów (np. "ściana tylna").
Tak. Osadzenie pleców we wręgu działa jak usztywnienie "ramy" korpusu: ogranicza pracę boków i pomaga utrzymać kąty proste. Dlatego w produkcji seryjnej to częsty sposób montażu, zwłaszcza gdy liczy się powtarzalność.
Nakładkowo stosuje się często w prostszych konstrukcjach lub gdy liczy się szybki montaż. We wręgu wybiera się zwykle, gdy ważna jest estetyka krawędzi, lepsze prowadzenie elementu i większa sztywność. Decyzja zależy też od technologii i materiału.
Najczęściej wręg wykonuje się w bokach oraz w wieńcach (wierzchu i spodzie), aby plecy były prowadzone na całym obwodzie. W niektórych konstrukcjach wręg jest tylko w bokach i jednym wieńcu – zależy to od projektu i technologii.
Tak. W praktyce uwzględnia się pasowanie montażowe, aby element dał się wsunąć bez klinowania i nie powodował odkształceń. Na egzaminie trzymasz się wartości z rysunku, ale w produkcji kontrola tolerancji jest kluczowa dla powtarzalności.
Ćwicz na zestawach rysunków korpusów: rozpoznawaj elementy, sposób montażu (we wręgu/wpust/nakładkowo) i odczytuj formatki. Pomaga też praca na przekrojach i detalach. Na egzaminie zawsze najpierw odczytaj warunek montażu, potem wymiar.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Ściana tylna mocowana we wręgu ma wymiary wynikające z osadzenia jej krawędzi w wyfrezowanych wręgach boków, wierzchu i spodu."

Materiały:

  • Instrukcje/poradniki z czytania rysunku technicznego w meblarstwie (materiały szkolne, skrypty pracowni)
  • Atlas konstrukcji korpusów meblowych i połączeń (wręgi, wpusty, osadzenia pleców)
  • Ćwiczenia z odczytu wymiarów z dokumentacji warsztatowej mebli (karty technologiczne, rysunki z wymiarami)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego