Ochrona przeciwporażeniowa uzupełniająca jest środkiem dodatkowym stosowanym obok ochrony podstawowej (np. izolacja części czynnych, osłony, obudowy). Jej celem jest zmniejszenie ryzyka porażenia w sytuacji, gdy człowiek znajdzie się w obszarze zagrożenia mimo zastosowania ochrony podstawowej lub gdy pojawi się uszkodzenie powodujące prąd upływu.
W praktyce funkcję ochrony uzupełniającej realizuje urządzenie, które:
- porównuje prądy w przewodach roboczych obwodu,
- wykrywa niepożądaną różnicę (prąd upływu do ziemi lub przez ciało człowieka),
- powoduje samoczynne, szybkie wyłączenie zasilania.
Dlatego poprawna jest odpowiedź C, ponieważ wskazane urządzenie pełni właśnie rolę szybkiego odłączenia zasilania w razie prądu upływu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- A – typowy środek zabezpieczenia przed przeciążeniem lub zwarciem nie reaguje na małe prądy upływu; chroni instalację przed skutkami nadmiernego prądu, a nie stanowi samodzielnie ochrony uzupełniającej przed porażeniem.
- B – elementy służące do łączenia/rozdziału lub sygnalizacji nie zapewniają automatycznego wyłączenia w reakcji na prąd upływu, więc nie spełniają definicji ochrony uzupełniającej.
- D – rozwiązania związane z ochroną podstawową (osłony, izolacja) albo z ochroną przeciwprzepięciową/inną nie zastępują urządzenia wykrywającego prąd upływu, więc nie są właściwą odpowiedzią.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "ochrona przeciwporażeniowa uzupełniająca", szukaj urządzenia, które wyłącza zasilanie na skutek prądu upływu, a nie takiego, które reaguje wyłącznie na zwarcie/przeciążenie.
