W pytaniu kluczowe jest to, że odpowiedź ma wynikać z odczytu z wykresu. Dla stali o zawartości węgla 0,6% C należy na osi składu (zawartości węgla) znaleźć wartość 0,6%, a następnie odczytać z wykresu odpowiadający jej zakres temperatur hartowania (czyli temperatury nagrzewania przed chłodzeniem hartowniczym).
Zakres "775–825°C" jest poprawny, ponieważ odpowiada przedziałowi odczytanemu dla 0,6% C na wskazanym wykresie. W praktyce taki przedział oznacza, że technolog (lub kowal dobierający parametry) nie trzyma się jednej liczby, tylko dopuszcza wahania wynikające m.in. z rodzaju pieca, masy detalu, sposobu pomiaru temperatury i czasu wygrzewania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "825–860°C" to zakres zbyt wysoki względem odczytu dla 0,6% C na wykresie; wybranie go zwykle wynika z przesunięcia odczytu na wykresie lub przyjęcia "bezpiecznie wyższej" temperatury bez sprawdzenia danych.
- "750–790°C" jest zbyt niski względem wartości odczytanej; taki wybór bywa skutkiem pomylenia zakresu dla niższej zawartości węgla lub nieuwzględnienia, że hartowanie wymaga nagrzania do odpowiedniego obszaru przemian.
- "750–780°C" jest jeszcze węższym i również zaniżonym przedziałem; często jest wynikiem pobieżnego odczytu albo założenia, że im niższa temperatura, tym mniejsze ryzyko przegrzania, co nie musi być zgodne z wykresem.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "Z wykresu wynika…" zawsze najpierw identyfikuj, co jest na osiach (skład, temperatura) i czy odpowiedź ma być zakresem, a nie pojedynczą wartością. Potem porównaj wszystkie cztery przedziały i wybierz ten, który dokładnie pokrywa się z odczytem.
