Indywidualny plan wsparcia (IPW) to narzędzie, które porządkuje cele podopiecznego, opisuje jego potrzeby, bariery oraz ustala zakres i sposób udzielania wsparcia. Z tego powodu IPW nie może być "narzucony" przez asystenta ani stworzony wyłącznie przez personel medyczny lub terapeutów.
Poprawna jest odpowiedź: "Podopieczny i jego rodzina.", ponieważ planowanie wsparcia ma charakter person-centered (skoncentrowany na osobie). Oznacza to, że:
- punktem wyjścia są preferencje, cele i decyzje podopiecznego (podmiotowość osoby wspieranej),
- rodzina/opiekunowie uczestniczą w ustalaniu planu wtedy, gdy realnie wspierają codzienne funkcjonowanie lub gdy podopieczny potrzebuje pomocy w komunikacji i podejmowaniu decyzji,
- asystent koordynuje ustalenia i przekłada je na konkretne działania, odpowiedzialności i terminy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Zawierają osoby, które w praktyce mogą być bardzo ważne, ale zwykle pełnią rolę konsultacyjną, a nie rolę bezpośrednich współtwórców IPW:
- "Pielęgniarka i psycholog." – mogą ocenić potrzeby zdrowotne i psychologiczne, wesprzeć dobór form pomocy, ale nie zastępują podopiecznego w określaniu celów życiowych i priorytetów.
- "Lekarz rodzinny i rehabilitant." – mogą dostarczyć zaleceń medycznych i rehabilitacyjnych, jednak IPW obejmuje nie tylko obszar zdrowia, lecz także samodzielność, aktywność społeczną i codzienne funkcjonowanie, definiowane wspólnie z osobą wspieraną.
- "Podopieczny i pedagog specjalny." – udział pedagoga może być zasadny w edukacji/terapii, ale pytanie dotyczy typowych osób współtworzących plan: kluczowa jest rodzina/opiekunowie, a nie konkretny specjalista z zewnątrz.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "przy tworzeniu", szukaj odpowiedzi pokazującej wspólne ustalanie planu z osobą niepełnosprawną (i jej bliskimi), a nie odpowiedzi sugerującej wyłącznie opiniowanie przez ekspertów.
