Audiometr przesiewowy jest narzędziem do wstępnego wykrywania, czy słuch może być obniżony. W praktyce badanie przesiewowe polega na sprawdzeniu, czy badany słyszy tony o zadanym poziomie natężenia dla wybranych częstotliwości. Wynik takiego testu daje przede wszystkim informację, czy istnieje podejrzenie niedosłuchu i czy potrzebna jest dalsza diagnostyka.
Odpowiedź "wystąpieniu niedosłuchu." jest więc właściwa, bo przesiew odpowiada na pytanie: czy słuch może być gorszy niż oczekiwany?, a nie: dlaczego jest gorszy.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych badań:
- "niedrożności trąbki słuchowej." – dotyczy funkcji ucha środkowego i wyrównywania ciśnienia; ocenia się to pośrednio w badaniach impedancyjnych i próbach czynnościowych, a nie audiometrem przesiewowym.
- "nieprawidłowej podatności błony bębenkowej." – to również obszar tympanometrii (podatność/objętość/ciśnienie w uchu środkowym), nie prostego testu progowego.
- "wystąpieniu problemu ze zrozumieniem mowy." – rozumienie mowy ocenia się testami mowy (np. w ciszy i w szumie). Audiometr przesiewowy zwykle nie mierzy rozumienia, tylko reakcję na tony.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się słowo "przesiewowy", najczęściej chodzi o wykrycie ryzyka (screening), a nie o pełną diagnozę przyczyny lub szczegółowe różnicowanie zaburzeń.