Eksplozymetr (często będący częścią detektora wielogazowego) jest używany do szybkiej oceny ryzyka powstania atmosfery wybuchowej w miejscu pracy. Kluczową informacją operacyjną jest to, jak "blisko" mieszanina gazu palnego z powietrzem znajduje się od warunków, w których może dojść do zapłonu. Z tego powodu wskazania eksplozymetru są powszechnie prezentowane jako procent dolnej granicy wybuchowości mieszaniny (DGW, często oznaczanej też skrótem LEL).
Odpowiedź "procent dolnej granicy wybuchowości mieszaniny wybuchowej" jest poprawna, ponieważ DGW/LEL jest praktycznym punktem odniesienia: gdy wskazanie rośnie, oznacza to narastanie zagrożenia i konieczność działań organizacyjnych (np. poprawy wentylacji, przerwania prac zgodnie z procedurami zakładowymi).
- "stężenie tlenu w powietrzu" jest niepoprawne jako podstawowe zastosowanie eksplozymetru: pomiar tlenu wykonuje tlenomierz, choć w praktyce urządzenia mogą mieć kilka czujników. Sama nazwa "eksplozymetr" odnosi się do ryzyka wybuchu, a nie do niedotlenienia.
- "procent górnej granicy wybuchowości mieszaniny wybuchowej" jest mylące: w praktyce bezpieczeństwa pracy kluczowe jest odniesienie do dolnej granicy, bo to przy zbliżaniu się do DGW pojawia się realne ryzyko zapłonu w typowych warunkach eksploatacyjnych.
- "stężenie metanu w powietrzu" bywa kojarzone z detekcją gazów, ale jest zbyt ogólne: eksplozymetr nie musi być ograniczony do metanu, a dodatkowo wynik w tym pytaniu dotyczy sposobu wyrażenia zagrożenia wybuchowego (%DGW), a nie samego stężenia w dowolnej jednostce.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "% DGW/LEL", zwykle dotyczy to przyrządów oceniających atmosfery palne/wybuchowe. Gdy pojawia się "stężenie tlenu", chodzi o osobny parametr bezpieczeństwa (niedotlenienie/przetlenienie), mierzony dedykowanym sensorem.