Trudność ręcznego zgięcia pręta zbrojeniowego rośnie wraz ze wzrostem jego średnicy, ponieważ rośnie sztywność na zginanie. W ujęciu mechaniki materiałów o ugięciu i "łatwości gięcia" decyduje m.in. geometria przekroju: dla pręta kołowego moment bezwładności przekroju (drugi moment pola) jest proporcjonalny do d4. Oznacza to, że nawet niewielki wzrost średnicy znacząco zwiększa opór przy zginaniu.
W zadaniu mamy tabelę średnic:
- pręt 1: 8 mm
- pręt 2: 10 mm
- pręt 3: 12 mm
- pręt 4: 16 mm
Największą średnicę ma 16 mm, więc ten pręt będzie najtrudniejszy do zgięcia ręcznie. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Pręt numer 4".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "Pręt numer 1", "Pręt numer 2" i "Pręt numer 3" wskazują pręty o mniejszych średnicach (8, 10 i 12 mm). Przy tym samym materiale i porównywalnych warunkach gięcia mniejsza średnica oznacza mniejszą sztywność, a więc mniejszą potrzebną siłę/większą podatność na doginanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie podaje tylko średnice i każe ocenić, co "najtrudniejsze do zgięcia", zwykle chodzi o wybór największej średnicy. W praktyce budowlanej wpływ mogą mieć też gatunek stali, promień gięcia, długość ramienia oraz użyte narzędzia, ale gdy nie są podane, nie uwzględnia się ich w odpowiedzi.
