Wyrównywanie ciśnienia między uchem środkowym (jamą bębenkową) a otoczeniem jest konieczne, aby błona bębenkowa mogła swobodnie drgać i prawidłowo przenosić energię fali dźwiękowej. Strukturą, która realizuje tę funkcję, jest trąbka słuchowa (Eustachiusza). Jest to kanał łączący jamę bębenkową z nosogardłem, dzięki czemu możliwa jest wentylacja ucha środkowego oraz wyrównanie ciśnienia (np. podczas zmiany wysokości w czasie lotu samolotem lub przy nurkowaniu).
Dlaczego poprawna jest "trąbka słuchowa"?
Otwieranie trąbki słuchowej (np. przy połykaniu, ziewaniu) pozwala na przepływ powietrza i wyrównanie ciśnienia w jamie bębenkowej do wartości zbliżonej do ciśnienia otoczenia. Gdy drożność trąbki jest upośledzona (np. w infekcjach górnych dróg oddechowych), pacjent może odczuwać "zatkane ucho", a słuch przewodzeniowy może się pogarszać.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Narząd Cortiego – znajduje się w ślimaku ucha wewnętrznego i odpowiada za transdukcję drgań mechanicznych na impulsy nerwowe (zmysł słuchu), a nie za wentylację i wyrównanie ciśnienia ucha środkowego.
- Błona bębenkowa – jest przegrodą między przewodem słuchowym zewnętrznym a jamą bębenkową; drga pod wpływem dźwięku. Sama nie "wyrównuje" ciśnienia, lecz reaguje na jego różnice (co może powodować ból lub uczucie rozpierania).
- Przewód słuchowy – należy do ucha zewnętrznego i przewodzi fale dźwiękowe do błony bębenkowej. Nie łączy jamy bębenkowej z nosogardłem, więc nie spełnia roli wyrównywania ciśnienia w uchu środkowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy wentylacji ucha środkowego, "kluczowym słowem" jest połączenie z nosogardłem – to funkcja trąbki słuchowej.
