KWALIFIKACJA SPO4 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 23.
Zabawę, która polega na wrzucaniu piłek do kosza, zalicza się do grupy zabaw z elementami
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zabawa polegająca na wrzucaniu piłek do kosza wymaga wykonania rzutu, często także wcześniejszego chwytu piłki oraz celowania w wyznaczony cel.
Dlatego zalicza się ją do zabaw z elementami rzutu, chwytu i celowania, a nie do zabaw w chowanie, pląsów czy pokonywania przeszkód.

Pełne wyjaśnienie:

Opis "wrzucanie piłek do kosza" wskazuje na aktywność, w której kluczowe są: rzut (nadanie piłce kierunku i siły), często także chwyt (podniesienie lub złapanie piłki przed rzutem) oraz celowanie (skierowanie rzutu do konkretnego celu – kosza). Taka zabawa rozwija koordynację wzrokowo-ruchową, kontrolę siły, ocenę odległości i precyzję.

Odpowiedź "krycia się i tropienia" nie pasuje, bo dotyczy zabaw opartych na ukrywaniu się, szukaniu i orientacji w otoczeniu, a nie na manipulowaniu piłką i trafianiu do celu. W takich zabawach podstawowym zadaniem nie jest wykonanie rzutu ani celowania.

Odpowiedź "pląsu i podskoków" odnosi się do zabaw taneczno-rytmicznych, gdzie dominują skoki, kroki, rytm i praca całego ciała w sekwencjach ruchowych. Samo wrzucanie do kosza może być elementem zajęć ruchowych, ale jego istota nie polega na podskokach ani pląsach, tylko na precyzyjnym ruchu ręki i kontroli toru lotu piłki.

Odpowiedź "przejścia przez przeszkody" dotyczy zabaw i ćwiczeń lokomocyjnych (pokonywanie torów przeszkód, przechodzenie, przeskakiwanie, czołganie), gdzie głównym celem jest przemieszczanie się i pokonywanie bariery. W rzucaniu do kosza nie ma konieczności przejścia przez przeszkody jako warunku wykonania zadania.

W praktyce opiekunka dziecięca może modyfikować trudność zabawy z rzutem i celowaniem poprzez zmianę odległości od kosza, wielkości i ciężaru piłki, wysokości celu lub dodanie prostych zasad (np. rzut po złapaniu piłki oburącz). Ważne jest też bezpieczeństwo: odpowiednia przestrzeń, miękkie piłki i dopasowanie zadania do wieku dziecka.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najbardziej rozwija koordynację wzrokowo-ruchową, czyli współpracę oka i ręki. Dodatkowo ćwiczy kontrolę siły, precyzję, planowanie ruchu oraz koncentrację uwagi na celu (koszu). Przy zbieraniu piłek może też wspierać sprawność lokomocyjną.
W zabawach z rzutem i celowaniem głównym zadaniem jest trafienie do celu (np. kosz, obręcz, pudełko). W torze przeszkód istotą jest przemieszczanie się i pokonywanie barier (przejście, przeskok, czołganie), a nie precyzja rzutu.
W praktyce dziecko zwykle najpierw podnosi lub łapie piłkę, a dopiero potem wykonuje rzut. Nawet jeśli celem jest rzut, chwyt jest często częścią sekwencji ruchów, dlatego taka zabawa bywa ujmowana jako rzut + chwyt + celowanie.
Najbezpieczniejsze są piłki miękkie i lekkie (np. gąbkowe), dopasowane rozmiarem do dłoni dziecka. Ułatwiają chwyt i zmniejszają ryzyko urazu. Dla młodszych dzieci lepiej sprawdzają się większe piłki, które łatwiej złapać.
Możesz zwiększać trudność przez:
  • wydłużanie odległości od kosza,
  • zmianę wysokości celu,
  • zmniejszanie wielkości kosza/otworu,
  • rzuty jedną ręką zamiast oburącz.
Najpierw liczy się poprawny ruch i bezpieczeństwo, dopiero potem wynik.
Tak, to również mogą być zabawy ruchowe, ale ich mechanizm jest inny: opierają się na ukrywaniu się, szukaniu i orientacji w przestrzeni. Nie testują przede wszystkim celowania i precyzji rzutu, dlatego nie pasują do opisu wrzucania piłek do kosza.
Częste są: zbyt duża lub zbyt mała siła rzutu, brak stabilnej pozycji, wypuszczenie piłki w złym momencie oraz patrzenie na rękę zamiast na cel. Pomaga pokazywanie prostego wzorca ruchu i krótka informacja zwrotna: "popatrz na kosz".
Warto ograniczyć je, gdy brakuje miejsca, dzieci są nadmiernie pobudzone albo grupa jest zbyt liczna, by zapewnić kontrolę. Ostrożność jest potrzebna też przy dzieciach z trudnościami w koordynacji lub z lękiem przed piłką—wtedy lepiej zacząć od wolnych, miękkich rzutów z bliska.
Podobny cel spełniają: rzuty woreczkami do obręczy, wrzucanie klocków do pojemnika, trafianie piłką w wyznaczoną ścianę/znak, "kręgle" z butelkami. Ważne, by cel był dobrze widoczny i dopasowany do możliwości dziecka.
Ucz się rozpoznawać główną czynność w opisie (np. rzut, skok, czołganie, chowanie). Potem dopasuj ją do kategorii zabawy. Pomaga robienie własnej listy: zabawy z piłką (rzut/chwyt), rytmiczne (pląsy), terenowe (tropienie), przeszkodowe (tory).
info

Statystycznie 58% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i metodyki wychowania fizycznego w wieku przedszkolnym (działy o zabawach z piłkami)
  • Materiały dydaktyczne z metodyki zajęć ruchowych dla opiekunki dziecięcej
  • Konspekty zajęć i scenariusze zabaw rozwijających koordynację wzrokowo-ruchową

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego