W tego typu zadaniach z magazynowania i logistyki produkcji kluczowe jest rozróżnienie między zapotrzebowaniem brutto (wynikającym wprost z zamówienia) a zapotrzebowaniem netto (po uwzględnieniu zapasów). Zamówienie wynosi 100 sztuk wyrobu X, ale w magazynie znajduje się już 20 sztuk wyrobu gotowego X. Oznacza to, że nie trzeba wytwarzać pełnych 100 sztuk.
Krok 1: wyznaczenie liczby sztuk do wyprodukowania
Do wytworzenia pozostaje: 100 − 20 = 80 szt. X. To jest ilość, dla której należy policzyć potrzeby materiałowe na elementy montażowe.
Krok 2: przeliczenie komponentów według struktury (BOM)
W zadaniu przyjmuje się przelicznik wynikający ze struktury wyrobu: na 1 sztukę X przypada 1 sztuka elementu Y oraz 2 sztuki elementu Z. Stąd:
- Y: 80 × 1 = 80 szt.
- Z: 80 × 2 = 160 szt.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Y=80 szt., Z=160 szt.".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Y=120 szt., Z=240 szt." oraz "Y=100 szt., Z=200 szt." odpowiadają sytuacji, w której nie odjęto zapasu 20 sztuk X (albo błędnie przyjęto inną ilość do produkcji). W praktyce jest to typowy błąd nieuwzględnienia stanu magazynowego wyrobu gotowego.
- "Y=80 szt., Z=200 szt." ma prawidłowo policzone Y (80 szt.), ale błędnie policzone Z. Taki wynik zwykle wynika z mylenia przelicznika na sztukę X (np. przyjęcia 2,5 szt. Z na 1 X lub błędu w mnożeniu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj dwa krótkie równania: (1) ile X trzeba wytworzyć po uwzględnieniu stanu, (2) ile komponentów przypada na 1 X i dopiero wtedy mnożysz. To minimalizuje pomyłki i przyspiesza rozwiązanie.
