W zadaniach o czasie wykonania pracy kluczowe jest założenie, że wydajność jest stała, a zasoby (linie i zmiany) zwiększają zdolność produkcyjną proporcjonalnie. Oznacza to zależność odwrotną: im większa łączna wydajność, tym krótszy czas realizacji tego samego zamówienia.
Krok 1: Ustalenie stanu początkowego.
Podano, że przy pracy na jednej linii produkcyjnej i jednej zmianie dziennie wykonanie całego zamówienia trwa 48 dni. To jest nasz punkt odniesienia.
Krok 2: Ustalenie, jak zmienia się zdolność produkcyjna.
Po zmianie warunków pracują:
- 2 linie (czyli 2 razy więcej równoległej pracy),
- 3 zmiany (czyli 3 razy więcej czasu pracy w dobie).
Łączny wzrost zdolności produkcyjnej w przeliczeniu na dobę wynosi więc 2 × 3 = 6. Innymi słowy: w jednej dobie można wykonać sześciokrotnie więcej niż w wariancie bazowym.
Krok 3: Obliczenie nowego czasu.
Skoro praca (zamówienie) jest ta sama, a wydajność dobowa jest 6 razy większa, to czas realizacji jest 6 razy mniejszy:
48 dni / 6 = 8 dni
Dlatego odpowiedź "8 dni" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "6 dni" sugeruje skrócenie 48 dni o współczynnik 8, co nie wynika z danych (mamy wzrost mocy o 6, nie o 8).
- "7 dni" jest typowym wynikiem "na oko" albo efektem zaokrąglania, ale tu rachunek jest dokładny i daje liczbę całkowitą.
- "5 dni" oznaczałoby skrócenie czasu prawie 10-krotnie, co wymagałoby znacznie większego wzrostu zasobów niż 2 linie i 3 zmiany.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najpierw policz ile razy rośnie wydajność (mnożniki: linie, zmiany, brygady), a dopiero potem podziel czas bazowy przez ten współczynnik.
