W tym zadaniu trzeba rozpoznać, że zakład pobrał wody podziemne z własnej studni głębinowej na cele socjalno-bytowe. To oznacza, że nalicza się opłatę związaną z poborem wody, a nie za sam proces uzdatniania.
Krok 1: dobór właściwej stawki
Wybiera się stawkę jednostkową odpowiadającą poborowi wód podziemnych dla wskazanego celu wykorzystania. W praktyce korzysta się z aktualnych tabel stawek dla danego okresu rozliczeniowego.
Krok 2: obliczenie opłaty podstawowej
Stosuje się ogólną zależność: opłata podstawowa = ilość pobranej wody × stawka jednostkowa. W zadaniu ilość wynosi 2500 m3, więc wynik skaluje się liniowo wraz z objętością.
Krok 3: brak pozwolenia wodnoprawnego
Skoro zakład nie posiada pozwolenia, należy zastosować mechanizm opłaty podwyższonej (czyli zwiększenie opłaty w porównaniu do sytuacji legalnego poboru). To jest kluczowy element różnicujący wyniki.
Wynik
Po zastosowaniu właściwej stawki i podwyższenia otrzymuje się 1275,0 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 359,4 zł – typowy skutek użycia innej stawki (np. dla odmiennego rodzaju wody lub celu) albo błędu w przeliczeniu jednostek.
- 212,5 zł – zwykle wynik nieuwzględnienia podwyższenia za brak pozwolenia lub zastosowania stawki z niewłaściwej kategorii.
- 2156,4 zł – często efekt podwójnego naliczenia współczynnika albo doboru stawki nieadekwatnej do poboru na cele socjalno-bytowe.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź trzy rzeczy: (1) rodzaj wody (podziemna/powierzchniowa), (2) cel poboru, (3) czy występuje przesłanka podwyższenia (np. brak wymaganych decyzji). Dopiero potem wykonuj rachunek.
