W branży odzieżowej planowanie działań sprzedażowych powinno opierać się na czynnikach, które realnie wpływają na popyt i decyzje zakupowe klientów. Dlatego poprawną odpowiedzią są trendy mody: określają, jakie fasony, kolory i style będą poszukiwane w danym sezonie, co przekłada się na dobór asortymentu, harmonogram wprowadzenia kolekcji, ekspozycję oraz komunikację promocyjną.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Koszt produkcji oprogramowania – jest czynnikiem związanym z branżą IT. W firmie odzieżowej koszty mogą dotyczyć m.in. materiałów, szycia czy logistyki, ale ta odpowiedź nie odnosi się do specyfiki produktu i rynku odzieżowego.
- Liczba studentów w lokalnej szkole – sama liczba studentów nie jest standardowym wskaźnikiem planowania sprzedaży. W praktyce analizuje się raczej strukturę demograficzną i segmenty klientów (np. młodzież), ale wymaga to danych rynkowych i powiązania z ofertą, czego tu nie ma.
- Ilość opadów śniegu w zeszłym roku – pogoda może mieć znaczenie dla części asortymentu, jednak taki wskaźnik historyczny, bez kontekstu regionu i sezonu, nie jest typowym, bezpośrednim kryterium planowania działań sprzedażowych w ujęciu ogólnym. W odzieży znacznie częściej analizuje się sezonowość popytu i trendy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy planowania sprzedaży, szukaj odpowiedzi powiązanej z klientem i rynkiem (popyt, preferencje, trendy, sezonowość, konkurencja), a nie z przypadkowymi danymi z otoczenia.
